சுதாகர் கஸ்தூரி

வலவன் – டிரைவர் கதைகள்

ஒரு நல்ல புனைவு நம்மை உள்ளிழுத்துக் கொள்ள இரண்டு காரணங்களைச் சொல்வேன். ஒன்று கதை நிகழும் களம் நமக்குப் பரிச்சயமானதாக இருப்பது. இரண்டு, கதை மாந்த்தர்களைப் போன்றவர்களை நம் வாழ்வில் சந்தித்திருப்பது.
சுதாகர் கஸ்தூரியின் “வலவன்” சிறுகதைத் தொகுப்பில் எனக்கு இரண்டுமே வாய்க்கப் பெற்றது.

கதைக்களங்களான மும்பை, புனே, நாஷிக், வாபி, டாமன், சில்வாசா போன்ற இடங்களுக்குப் பணி நிமித்தமாகப் போயிருக்கிறேன். மட்டுமல்லாது, அனல் மின் நிலையங்கள், இரும்பு உருக்காலைகள் போன்றவைதான் வாடிக்கையாள நிறுவனங்கள். பெரும்பாலும் இவை ஊருக்கு வெளியே 30-40 கிமி தூரத்தில்தான் அமைந்திருக்கும். எனவே வாடகைக்காரை நாள் முழுவதும் பேசி ஏற்பாடு செய்துகொள்வேன். கதைகளில் வரும் ஓட்டுநர்களைப் போன்றவர்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன்.

வெகு எளிய மொழ்யில் எந்தவிதப் பாசாங்கும் பூச்சுகளுமற்ற சிறுகதைகள். சுஜாதா சொல்வார் கதையில் உண்மை கொஞ்சம் கலந்து இருக்கும்போதுதான் அதன் நம்பகத்தன்மை அதிகரிக்கும் என. அதே போல இக்கதைகள் அனைத்தும் near truthல் எழுதப்பட்டவை. கதைகளின் சிறப்பே எந்தப் புள்ளியில் உணமையிலிருந்து புனைவாக மாறுகிறது என்பதை அறிய முடியாமல் நடக்கிற பாய்ச்சல்தான்.

மொத்தம் பத்து சிறுகதைகள் தொகுப்பில். அவற்றைத் தரவரிசைப் பட்டியல் இடுவது முறையற்றது. என்றாலும் என்னை அதிகம் ஈர்த்தைவை “தந்தையுமானவன்” மற்றும் “ஆதிமூலம்”.

முதல் கதையாக செண்பகாவின் அப்பாவை வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கிறேன். ஓட்டுநர்களுக்கும் நம்மைப் போலவே குடும்பம் இருக்கும், குழந்தைகள் இருப்பர், அவர்களிடம் கொடுத்த வாக்குறுதிகள் இருக்கும் என்பதை மறந்துவிட்டு நமது குடும்பம் நமது தேவைகளை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு இயங்குகிறோம் என்பதை அற்புதமாகச் சொன்ன கதையது.

நான் பழகிய ஓட்டுநர்களுள் சர்தார்ஜிகள் முதலிடம் பெறுவர். அவர்களது அர்ப்பணிப்பும், ஏற்றுக் கொண்டதை, நம்மிடம் சொன்னபடி செய்ய வேண்டும் என்பதில் குறியாக இருப்பதை, குறிப்பாக நம் உடல்நலம் மீது அதிக அக்கறை கொண்டவர்களாக இருப்பதை நேரில் அறிந்திருக்கிறேன். இதிலும் இரண்டு கதைகள் உண்டு “மஞ்சித் சிங்” மற்றும் “ஹரிசிங்”

லட்சுமண் கதை நிகழும் ஆதிகளமான புளியரைதான் அப்பாவின் சொந்த ஊர், அங்குதான் நான் 9ஆம் வகுப்புப் படித்தேன்.

நன்றி சுதாகர், பிரயாண நினைவுகளைக் கிளர்த்தியதற்கு.