அனுபவம். நகைச்சுவை

தீராத ரணம்



பைக்கை ஸ்டண்டில் விடும்போதே சிக்னலைக் கவனித்திருக்க வேண்டும். ஏமாந்து விட்டேன்.

“செந்திலா? குமரனா?”

“ஆறாவது வனம்”

“அஙக போடுங்க” என்று சொல்லி ஒரு பார்வை பார்த்தார். அங்கே மொத்தமே 10 வண்டிகள்தான் இருந்தன. சரி நல்ல படத்துக்குக் கூட்டம் குறைவாக வருவது சகஜம்தானே என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

கோடம்பாக்கத்தில் பணத்தைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு நல்ல கதை கிடைக்காமல் அலைந்து கொண்டிருக்கையில், உண்மைச் சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட நல்ல கதையைச் சிரமப்பட்டு மிக மோசமாக எடுத்திருக்கிறார்கள்.

இண்டெர்வெல் பிளாக்கில் நல்ல திருப்பமும், க்ளைமேக்ஸில் அதிரடியான முடிவும் கொண்ட ஒரு கதையை இதற்கு மேலும் யாராலும் சொதப்ப முடியாது என்பது போலச் சொதப்பி இருக்கிறார்கள்.

கதாநாயகனாக நடிப்பது மிகச் சுலபம் என்றும் இயல்பாக நடிப்பது எப்படி என்றும் நடித்துக் காட்டி இருக்கிறார் கதாநாயகன். மொத்தப் படத்துக்கும் ஒரே முகபாவம். இந்தப் படத்துக்கு இது போதும் என்று நினைத்திருப்பார் போலும். சில காட்சிகளில் கருப்பாக இருக்கிறார். அடுத்த காட்சிகளில் நல்ல சிவப்பாக இருக்கிறார். கண்டினியூட்டி என்பதுதான் டைரக்சனின் பாலபாடம். இயக்குனர் அதில் நன்றாகக் கோட்டை விட்டிருக்கிறார்.

“மலர், நாளைக்கு நாம சென்னை போறோம்”

“எதுக்கு மாமா?”

“போலிஸ் ஸ்டேசன்ல வரச்சொல்லி இருக்காங்க”

அடுத்த காட்சி போலிஸ் ஸ்டேசன். 3 வயதுக் குழந்தைகூடச் சொல்லி விடும் அது சென்னையிலுள்ள ஒரு போலிஸ் ஸ்டேசன் என்று. இயக்குனர் மிகப் பொறுப்பாகக் கார்டு போடுகிறார் “CHENNAI POLICE STATION”. யாருக்காக இந்தக் கார்டு என்பது அவருக்கே வெளிச்சம். சி கிளாஸ் ஆடியன்சுக்கு என்றால் தமிழில் அல்லவா போட வேண்டும். ஒரு வேளை ஆஸ்கரைக்(!?) குறி வைத்தோ?

இண்டெர்வெல் பிளாக்கில் வரும் திருப்பம் கதைக்கு முக்கியமான ஒன்று. ஆனால் அதை ஏதோ சாதாரண ஒன்று என்பதாகக் காட்டி இருக்கிறார்கள். நாயகன் கையில் இறந்துவிட்ட நாயகியின் அஸ்தி. நாயகியின் சொந்த ஊரில் கரைக்க வேண்டும் என்பதற்காக அஙே வருகிறார். ஆனால் நாயகியை அவள் மாமனுடன் கோவிலில் பார்க்கிறான் நாயகன். நாயகன் முகத்தில் அதிர்ச்சியைக் காட்ட எந்த விதமான முயற்சியையும் மேற்கொள்ளவில்லை இயக்குனர். இந்தக் காட்சியை அமைத்த விதம் மிக மிக மோசம். ரீ ரிக்கார்டிங்கும் ஆகச் சிறந்த சொதப்பல். இசையமைப்பாளர் இன்னும் என்பதுகளிலிருந்து வெளியே வரவில்லை.

காட்சியமைப்பில் ஒன்றைச் சொல்லுவார்கள். ஒரு காட்சியின் முடிவில் ஒரு லின்க் வைக்க வேண்டும் சிறிது நேரம் கழித்து அடுத்த காட்சி வரும்போது இந்தக் காட்சியுடன் தொடர்பு படுத்தவும், விட்ட இடத்திலிருந்து தொடரவும் அது உதவ வேண்டும். அதே போல ஒரு காட்சியின் தொடக்கம் அதற்கு முன் விட்ட இடத்திலிருந்து எந்தத் தொய்வுமில்லாது தொடங்க வேண்டும். அப்படி எல்லாம் இல்லாமல் ஒரு பின் நவீனத்துவத் திரைப்படம் போல் எடுத்திருக்கிறார்கள்.

இந்தப் படத்தின் எடிட்டரைச் சந்தித்து ஒரே ஒரு கேள்விதான் கேட்கவேண்டும். “எப்படிங்க?”. அசாத்தியத் திறமை இருக்கும் ஒருவரால்தான் இதைத் தொகுத்திருக்கவே முடியும்; பாவம் அவர்.

விஸ்காம் படிக்கும் இளைஞர்களே சிறந்த குறும்படங்களை படைத்துக் கொண்டிருக்கையில் , தொழில்நுட்பத்தையும் தேவையான பணத்தையும் கைவசம் வைத்துக் கொண்டு விழலுக்கிறைத்துவிட்டார்கள்.

பொதுவாக ஒரு படைப்பிற்குப் பின் உள்ள உழைப்பை மதிக்க வேண்டும் என்றே நான் வாதிட்டு வந்திருக்கிறேன்; இதுவரை. இந்தப் படம் ஒரு விதிவிலக்கு.

ஆறாவது வனம் – தீராத ரணம்.

Advertisements

முன்னால பின்னால

நாயக்கர் ஒருத்தர் தன்னோட குதிரையை ராவுத்தரிடம் கொடுத்து பார்க்கச் சொல்லிவிட்டு வெளியூர் போகிறார். திரும்ப வந்து கேட்டால் ராவுத்தர் அது தன்னோட குதிரை என்கிறார். நாயக்கருக்கு அதிர்ச்சி. நீதி மன்றத்தில் முறையிடுகிறார். நீதிபதி தெனாலி ராமனை வரவழைத்து உன்மை என்னவெனக் கேட்கிறார்.

நாய்க்கர் குதிரைன்னு உண்மையச் சொன்னால் ராவுத்தர் அடிப்பார். ராவுத்தருக்காகப் பொய் சொன்னால் நாயக்கர் அடிப்பார். என்ன செய்வதென யோசித்த ராமன், குதிரையைச் சுற்றி வந்து பின் சொன்னான், “ முன்னால பார்த்தா இது நாயக்கர் குதிரை பின்னால பார்த்தா ராவுத்தர் குதிரை”

அது மாதிரித்தான் இருக்கிறது பந்த் பற்றிய ஆ.கட்சி எ.கட்சி அறிவிப்புக்கள்.

தோல்வி; அரசு அலுவலகங்கள் வழக்கம்போல் இயங்கின என்கிறது அரசு தரப்பு. வெற்றி; கடைகள் அடைக்கப்பட்டிருந்தன என்கிறது எ.கட்சி.

மொத்தத்தில் மக்களுக்குத்தான் சிரமம்.

பந்த் செய்வது தேசவிரோதம் என முன்பு ஒரு தீர்ப்பு வந்ததாக ஞாபகம்.

கலைடாஸ்கோப் – 5/4/10

அங்காடித் தெருவைப் பற்றி பதிவர்கள் பாராட்டி எழுதியது மகிழ்வாக இருந்தது. சிலருக்குப் பிடிக்கவில்லை. எல்லோருக்கும் பிடித்த மாதிரி ஒரு படைப்பு இதுவரை வந்ததில்லை.

ஆனாலும் சுரேஷ் கண்ணன் பதிவில் வந்த பின்னூட்டங்களில் எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளில் இந்த இரண்டு கேள்விகள் சமுதாயத்தின் மீதான அக்கறையை முன்வைக்கின்றன. இக்கேள்விகளுக்கு இயக்குனர் பதில் சொல்லக் கடமைப் பட்டிருக்கிறார்; அடுத்த படத்திலாவது.

1. டிவிஎஸ் க்ரூப்பும், அம்பானிங்களும் சுரண்டுறதை தெகிரியமா படமெடுக்குற தில்லு இந்த இயக்குனருக்கு இல்லையே?

2. இந்த படம் சமூகத்தில் பாதிப்பு ஏற்படுத்தி இருக்கிறதா?. உண்மையில் ரசிகர்களை பாதித்து இருந்தால், அந்த அங்காடிகளுக்கு வரும் வாடிக்கையாளர் கூட்டம் பத்து சதவீதம் குறைந்து இருக்க வேண்டும், அல்லது அங்கு வேலை பார்க்கும் இரண்டு சதவீதம் ஊழியர்களாவது ராஜினாமா செய்து வேற வேலை, வியாபரத்திற்கு சென்று இருக்க வேண்டும்

இவ்விரண்டு கேள்விகளும் விரிவாகப் பதிவாக இங்கே

**********************************************************

இந்தமுறை கோவை இந்து மக்கள் கட்சி ஒரு வித்தியாசமான பிரச்சினையை முன் வைத்துப் போராடுகிறது.

சானியாவுக்கு இந்திய அரசு வழங்கிய பட்டங்களைத் திரும்பப் பெற வேண்டும்.

எப்படி எல்லாம் யோசிக்கிறாய்ங்க? இ ம க சம்பத்தை வளர்த்து விட்ட பத்திரிக்கைக்காரரகளைச் சொல்ல வேண்டும்.

**********************************************************

கலைஞர் தொலைக் காட்சியில் வியாழன் இரவு 10.30 க்கு ஒளிபரப்பாகும் நாளைய இயக்குனர் நிகழ்ச்சி நன்றாக இருக்கிறது. இயக்குனர் கனவுகளோடிருக்கும் இளைஞர்களுக்கு இது ஒரு வாய்ப்பு. அவர்கள் இயக்கைய குறும்படமொன்றைத் திரையிட்டு விளக்க வாய்ப்பளிக்கிறார்கள். நடுவர்களாக மதனும், பிரதாப் போத்தனும்.

பிரபல இயக்குனர் ஒருவர் சிறப்பு விருந்தினராக வருகிறார். அலசல் பயனுள்ளதாகவும் குறும்படத்தை எடுத்தவர் தன்னைச் செதுக்கிக் கொள்ளவும் உதவுகிறது.

சிலருக்கு வாய்ப்பும் கிட்டுகிறது. சென்றவாரக் குறும்படத்தில் நடித்தவருக்கு வசந்தபாலனின் அடுத்தபடத்தில் நடிக்க வாய்ப்புக் கிட்டியது.

**********************************************************

வாழ்க்கையை அதன் இயல்பான குரூரத்துடனும், கொப்பளிக்கும் கோபத்துடனும், வாட்டி எடுக்கும் வெறுப்புடனும் இன்னும் இயாலமை, பொறாமை என அதன் கறைபடிந்த பக்கங்களை நாவலாக்கி எழுதுவதில், பெண் எழுத்தாளர்களில் சு.தமிழ்ச்செல்வி, எனக்குப் பிடித்தவர்.

அவர் எழுதிய கற்றாழை, அளம், கீதாரி மூன்று நாவல்களையும் பரிந்துரைக்கிறேன். மூன்றுமே வேறு வேறு களங்களைக் கொண்டது என்றாலும் வாழ்வை அதன் போக்கிலேயே எழுதி இருப்பது சிறப்பாக இருக்கிறது. எந்த இடத்திலும் எழுத்தாளர் முன் வந்து தன் மொழி ஆளுமையையோ அல்லது தன்னுடைய தத்துவ விசாரத்தையோ வெளிப்படுத்தவில்லை.

சில சமயம் இயல்பாக இருப்பதே சிறப்பான அழகல்லவா?

புத்தகங்கள் மருதா பதிப்பக வெளியீடு.
முகவரி :
மருதா பதிப்பகம்,
10 ரயில் நிலையச் சாலை,
இடமலைப் புதூர்,
திருச்சி – 620012.
தொ பே : 0431-2473184.
மின்னஞ்சல் : marutha1999.rediffmail.com

நினைவூட்டியதற்கு நன்றி அப்துல்லா.

**********************************************************

இசை என்றழைக்கப்படும் சத்யமூர்த்தியின் கவிதை இந்தமுறை. ஞாயிற்றுக் கிழமைகளின் மதியப் பொழுதுகள் ஏகாந்தமானவை. விவரிக்க இயலாத ஆச்சர்யங்களையும் ஆசுவாசங்களையும் அளிப்பவை. அந்த அனுபவத்திலொரு கவிதை.

தென்றல் என்றழைக்கப்படும் ஞாயிற்றுகிழமையின் காற்று

பிஸ்கட்டைப் பிட்டு
தேநீரில் நனைத்து சுவைப்பது போல
இந்த ஞாயிற்றுகிழமையைப் பிட்டு
ஒரு கோப்பை மதுவில் நனைத்து சுவைக்கிறேன்.
மூளைக்குள் கத்திக்கொண்டிருந்த
அலுவலகத்தின் நா
அறுக்கப்பட்டு விட்டது.
மைதானங்களில் மகிழ்ச்சி
ஒரு ரப்பர் பந்தென
துள்ளிக்கொண்டிருப்பதை பார்க்கிறேன்.
இக் கொதி நிலம் திடீரெனக் குளிர்ந்து
பெய்கிறது ஒரு ரம்யமான மழை.
ஞாயிற்றுகிழமையின் காற்றுக்குதானா தென்றல் என்று பெயர்
என்றொரு வரி தோன்றியது.
இதையடுத்து உருகிவழிந்த
கண்ணீரின் துளியொன்று
கோப்பைக்குள் சிந்த
எடுத்து அருந்தினேன்.
தாளாத தித்திப்பு அது!
தாளாத தித்திப்பு அது!

**********************************************************

குறிப்பு : இந்த வாரச் சிரிப்பு பதிவிலேயே இருக்கிறது.

மேலதிகத் தகவலுக்கு அழையுங்கள்

சென்ற வாரம் தலைச்சேரி வரைப் பயணம். மதியம் இரண்டு மணிக்குக் கிளம்பும் கண்ணனூர் பாஸஞ்சரில் சென்றேன். மதியம் இரண்டு மணிக்குக் கிளம்பிய வண்டி ஒரு கி மீ க்கு ஒரு முறை நின்று இரவு 9.30க்குத் தலைச்சேரி சென்று சேர்ந்தது.

ஜன்னோலர இருக்கையும் படிக்கச் சில புத்தகங்களும் இருந்ததால் பயணம் சுவராசியமாகவே இருந்தது. பயணத்தை மேலும் சந்தோஷமாக்கிய நிகழ்வொன்று.

மேலிருக்கைக்குச் செல்லும் பயணி தன் காலணியையும் உடன் எடுத்தார். என்னருகே அமர்ந்திருந்தவர் (வட நாட்டவர், நல்ல தமிழ் பேசினார்) “ வேண்டாங்க செருப்பக் கீழ போடுங்க. மேல கொண்டு போனா அதிலிருந்து மண்ணா உதிரும் எங்க தலை மேல” என்றார்.

பயணி அசரவில்லை, “ நான் அப்படித்தான் கொண்டு போவேன்” என்றார்.

வ.நாட்டவர், “சரி. கீழே விழுந்தால் நான் ஜன்னல் வழியே வெளியே எறிந்து விடுவேன்” என்று எச்சரித்தார்.

”மர்பி”யின் விதிப்படியே அந்தச் செருப்பும் மேலிருந்து கீழே விழுந்தது அதுவும் வடநாட்டவர் படித்துக் கொண்டிருந்த புத்தகத்தின் மீதே.

சொன்னபடியே சடாரெனெ கண் இமைக்கும் நேரத்தில் வெளியே எறிந்துவிட்டார் செருப்பை.

மேலிருந்து கீழே இறங்கியவர், “யார்ரா நீ உன் பேரென்ன பேரென்ன சொல்லு, சொல்லு” எனச் சலமபினார்.

வ. நா ஆசாமி, ”பேரு எதுக்கு?” என வினவினார்

செ.ஆசாமி,”அடுத்த ஸ்டேசன்ல ரயில்வே போலீசிடம் புகார் கொடுக்க” என்றார்.

வ்.நா ஆசாமி , “ பேர் மட்டும் போதுமா அட்ரஸும் வேணுமா? ” என மேலும் கீழும் அவரைப் பார்த்தார்.

“அட்ரசும் கொடு” என்றார் செ.ஆசாமி தெனாவெட்டாக.

ஒரு பேப்பரை எடுத்து சரசரவென எழுதினார் வ.நா. ஆசாமி.

Soni A Gandhi,
10 Jan Path House
Parliament House Road,
Naya Delhi – 100001
Mobile : 95949 39291

செ ஆசாமியும், “உனக்கு இருக்குடி அடுத்த ஸ்டேசனில் “ என்றவாரே அட்ரசை வாங்கிப் பையில் வைத்துக் கொண்டே மேலே போனார்; ஆனால் ஒன்றும் செய்யவில்லை. ஒரு வேளை வக்கீல் நோட்டீஸ் அனுப்புவாராக இருக்கும்.

முகவரி டுபாக்கூர் என்றாலும் இந்த மனிதர் ஏன் மொபைல் எண்ணைக் கொடுத்தார் என யோசித்தவாறே இருந்தேன்.

த்லைச்சேரியில் இறங்கி விடுதி அறையில் இருந்த டி வியை ஆன் செய்தேன் ஐ பி எல் பார்க்கலாம் என.

அபிசேக் ப்ச்சன் ஐடியா விளம்பரத்தில் தோன்றிச் சொன்னார், “ மேலதிக்கத் தகவலுக்கு அழையுங்கள் 95 94 93 92 91

கலைடாஸ்கோப் – 25/03/10

கலைடாஸ்கோப் தீட்டும் வண்ணக் கலவைகள் வசீகரமானவை. அவை எழுப்பும் எண்ணற்ற சாத்தியக்கூறுகள் முடிவில்லாதவை. எனக்கு 10 வயதிருக்கும்போது குமரிமுனைக்குச் சுற்றுலா சென்றபோது வாங்கியது இன்னும் பசுமையாக நினைவிருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதங்களுக்கு மேலாக அதைக் கையிலேயே வைத்திருந்தேன்.

பின் PSG Techல் பணிபுரியும்போது, கலைடாஸ்கோப் டிசைன்ஸ் போட பேஸிக்கில் ஒரு ப்ரொக்ராம் எழுதி அதைப் பின் போர்ட்ரானில் மாற்றி அதையே பாஸ்கலில் மற்றும் சி++ ல் எழுதினோம்.

அதன் பிறகு மீண்டும் இப்பொழுது. நன்றி நேசமித்ரன்.

************************************************************

திருப்பூரில் உள்ள விடுதி ஒன்றில் ஒரு தம்பதியினர் அறை எடுத்துத் தங்கினர். உறவினர் திருமண வரவேற்பிற்கு வந்ததாகவும், தாங்கள் இருவரும் போலராய்டு சாப்ட்வேர் நிறுவனத்தில் பணிபுரிவதாகவும் சொல்லிக் கொண்டனர்.

மாலை அறையிலிருந்து கிளம்பிச் செல்கின்றனர், கையில் ஒரு பெரிய அன்பளிப்புப் பெட்டியுடன். இரவு வெகு நேரம் ஆகியும் அவர்கள் அறைக்குத் திரும்பவில்லை; அடுத்த நாளும் வரவில்லை.

சந்தேகப்பட்டு நிர்வாகத்தினர் அறைக்கதவை உடைத்துத் திறந்தால் உள்ளே வைத்திருந்த எல் சி டி டி வியைக் காணவில்லை.

இதுதான் ரூம் போட்டு யோசிப்பதோ?

************************************************************

Unnumbered account என்ற புத்தகம் வாசித்தேன் கிரிஸ்டோபர் ரீச் எழுதியது.

ஸ்விஸ் வங்கிகளில் நடக்கும் தில்லு முல்லுக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நாவலில் எழுதியுள்ளபடிதான் நடக்கிறது என்றால் ஆபத்துத்தான். ஸ்விஸ் வங்கிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதே உலக போதைப்பொருள் கடத்துபவர்களும், ஆயுதம் விற்பனையாளர்களும்தான் என்பதாகச் சொல்கிறது நாவல். இது எந்த அளவுக்கு உண்மை என வங்கித் துறையில் பணியாற்றும் பதிவர்கள் சொல்லலாம்.

ஒரு வங்கி இன்னொரு வங்கியைக் கபளீகரம் செய்ய முயல்வதையும், அதில் ஏற்படும் கார்ப்பரேட் துரோகங்கள், ஏமாற்றுதல்கள், பழிவாங்கல் என நாவல் பல தளத்தில் விரிகிறது.

நல்ல பொழுது போக்கு நாவல்.

************************************************************

இந்த முறை வினாயக முருகனின் கவிதைகள் இரண்டு

விளம்பரம்
———-

எல்லா இடத்திலும்
எப்படியோ பூத்துவிடுகிறது
ஒரு விளம்பரம்

எதிர்வீட்டில் திடீரென பூத்திருந்தது
இங்கு சைக்கிளை நிறுத்தாதீர்
கூட ஒரு செல்போன் விளம்பரம்

நேற்று
ஒரு பலான படம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
நிகழ்ச்சியின் இந்த பகுதியை வழங்குபவர்
ஒரு ஊதுபத்தி விளம்பரம்
எனக்கு புரியவேயில்லை

நான் கடவுள்
————

தேநீர்க்கடையில் சந்தித்தவர்
நான் கடவுள் என்றார்
அப்ப நான்?
நீயும் கடவுள் என்றார்
அவன்?
அவள் இவன்
அனைவரும் கடவுள் என்றார்
கடவுளைச் சந்தித்ததில்
கடவுளுக்குப் பரம திருப்தி

தேநீர் குடித்த காசுக்கு
கடன் சொல்லும்போது மட்டும்
ஒரு பொல்லாத கடவுள்
இன்னொரு கடவுள் முகத்தில்
”சுடுதண்ணிய ஊத்திடுவேன் என்றார்

கவிதைகளில் ஒளிந்திருக்கும் சன்ன நையாண்டி சிறப்பஎனக்குப் பிடிக்கிறது

************************************************************

மகன் : இளங்கலை, முதுகலை என்றால் என்னப்பா?

அப்பா : பக்கத்து வீட்டுக் கலையரசி சின்னப் பெண்ணா இருக்கதால இளங்கலை. அவளுக்குக் கல்யாணம் ஆகி அம்மா மாதிரி பெரிய பெண்ணா ஆனதும் முதுகலை.

படம் உதவி : fotosearch.com

கதம்பம் – 15/03/10

கதம்பம் என்ற தலைப்பில் நான்தான் முதலில் எழுதிவந்தேன் என நமது மரியாதைக்குரிய மூத்த பதிவர் திரு.லதானந்த் அவர்கள் தனது வலையில் எழுதியிருப்பதாக நண்பர் சுட்டி தந்தார். முதலில் எழுதிய தேதி முதற்கொண்டு ஆதாரப்பூர்வமாக எழுதியிருக்கிறார்.

இப்படித்தான் நமது சக பதிவர் ஜாக்கி சேகர் முதலில் காக்டெயில் என்ற தலைப்பில் எழுத ஆரம்பித்தார். நான் பின்னூட்டத்தில், “ இதே தலைப்பில் கார்க்கி எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். நீங்கள் வேறு தலைப்பில் எழுதினால் நலம்” என்றேன். அவரும் உடனே நன்றி சொல்லி சேண்ட்விச் என்ற பெயரில் எழுதுகிறார். இதே போல் திரு.லதானந்த் அவர்களும் சுட்டியிருந்தால் உடனே சரி செய்திருக்கலாம்.

அது சரி பெயரில் என்ன இருக்கிறது? உள்ளடக்கம்தானே ராஜா.

அவரது வயது மற்றும் அனுபவம் இரண்டுக்கும் மரியாதை செய்யும் விதமாக இந்தப் பத்தியை இனி வேறு பெயரில் எழுத உத்தேசம். நல்ல பெயரைப் பரிந்துரையுங்களேன்.

இது வரை வந்த பரிந்துரைகள்
வானவில் / கலைடாஸ்கோப் / தோரணம்

************************************************************

இந்தப் பெயர் வைக்கும் விவகாரத்தில் வைரமுத்து கில்லாடி. அவர் எழுதிய இரண்டு நாவல்களில் ஒன்று இதிகாசம் மற்றொன்று காவியம்.

படைப்புகள் காலத்தால் அழியாமல் காவியம் என்றும் இதிகாசம் என்றும் நிலைத்திருக்கையில் அன்னார் தலைப்பு வசீகரம். புத்தகம் தலைப்புக்கு நேர்மை செய்யவில்லை என்பது வேறு விஷயம்.

அவர் நல்ல திரைப்பாடலாசிரியர் என்பது உண்மை. நல்ல நாவலாசிரியரா?

************************************************************

அனல்காற்று – ஜெயமோஹன் எழுதி தமிழினி வெளியிட்ட நாவல்.

பொருந்தாக் காமம் மற்றும் பருவக் காதல் இரண்டிற்கும் இடையில் அல்லாடும் ஒருவனின் கதை.

சீன் பை சீன் ஆக ஒரு திரைக்கதை மாதிரியே எழுதி இருக்கிறார். படித்து முடித்து பின் முன்னுரையைப் படிக்கும்போதுதான் தெரிகிறது பாலு மகேந்திரா கேட்டதற்காக எழுதிய கதையாம் அது. படமாக எடுக்கப்படாமல் நின்று விட்டது.

ஒரே மூச்சில் படிக்க வைத்தது ஜெ மோ வின் எழுத்து. காமத்தையும் காதலையும் அதனதன் இயல்புடன் வெகு நேர்த்தியாகச் சொல்லி இருக்கிறார். கதாசிரியர் எந்த ஒரு நிலைப்பாடும் எடுக்காமல் விஷயத்தை அதன் போக்கில் சொல்லி இருப்பது சிறப்பு.

நல்ல நாவல்.

************************************************************

இந்த முறை மண்குதிரையின் கவிதை.

எங்கள் ஊருக்கு கடவுள் வந்திருந்தார்

எதிர் வீட்டு கருப்பசாமி அண்ணன்
தன் குடும்ப அட்டையை
30 ருபாய்க்கு வாடகைக்கு விடுவதை
பார்த்துவிடுகிறார்

எங்கள் வீதியின் முடிவில் இருக்கும்
ஒரு நியாயவிலை அங்காடியில்
தராசு முள் சரிவதை
தன் நுட்பமான பார்வையால்
கண்டுபிடித்து விடுகிறார்

வட்டாச்சியர் அலுவலகம் அமைந்திருக்கிற
நகரின் முக்கியமான சந்திப்பில்
தேநீர் அருந்த நுழையுமவர்
பின்பக்கம் சில ஆயிரம் ரூபாய்க்கு
ஒரு அரசு அதிகாரி தன் கையெழுத்தை
விற்றுக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டு கோபமடைகிறார்

புகார் கொடுக்க காவல் நிலையத்திற்குச் சென்றபோது
அங்கொரு ஏழைப் பெண்ணின் கற்புக்கு
நெடிய பேரம் நடந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து
அதிர்ச்சியடைகிறார்

நிதானமின்றித் துடிக்கும் தன் மனதை
ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்ள
சன்னதி தெருவிலிருக்கும் பெரிய கட்டிடத்திற்கு வருகிறார்
அங்கே எங்கள் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வர் காட்சியளித்துக் கொண்டிருப்பதே
அந்த அதிகாரியின் கையெழுத்தை விற்ற காசில்தான்

விரக்தியடைந்து
தேர்ந்த மொழியால் எங்களைச் சபித்தவாறு
விரைந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்தவர்
முக்கியமான சாலையைக் கடக்கும் போது
நாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த எம் எல் ஏ கட்டிய பாலம் இடிந்து
சிகிச்சை பலனின்றி
எங்கள் அரசு பொது மருத்துவமனையில் மரணமடைகிறார்

ஒரே கவிதையில் இப்படி சமூகச் சீரழிவுகள் அனைத்தையும் சாடமுடியுமா? சாடியிருக்கிறார். நன்றாக இருக்கிறது. உண்மை சுடுகிறது.

************************************************************

சின்னவளின் சைக்கிள் பஞ்சர் ஆகி விட்டதால் அதை ஒட்ட சைக்கிள் கடை தேடினோம். ஒரு கடையைக் கண்டதும் நான் நின்றேன். அவள் இங்கே வேண்டாமென்றாள்.

“ஏண்டா?” என்றதற்கு பெயர்ப்பலகையைச் சுட்டிக் காட்டினாள்.

“இங்கு பஞ்சர் போடப்படும்”

நல்லா இருக்க டியுபைப் பஞ்சர் செய்வார்களோ?

அன்புள்ள செல்வராகவன்

.

அன்புள்ள செல்வராகவன்,

எதுக்கய்யா இப்படி ஒரு படத்தை எடுத்தீர்கள்? ஆளாளுக்குப் பிரிச்சு மேய்கிறார்கள். கொஞ்ச நாளாக டல்லடித்துக் கொண்டிருந்த பதிவுலகிற்கு நல்ல வேட்டை.

சென்ற வருடம் மொத்தம் 99 தமிழ்ப் படங்கள் வெளியாகி உள்ளனவாம். ஒன்றைக் கூடவா நீங்கள் பார்க்கவில்லை. அந்தப் படங்கள் அனைத்திலும் நிறைந்து வழிந்த லாஜிக் என்ற வஸ்து உங்கள் படத்தில் ஒரு இடத்தில்கூடத் தென்படவில்லையே? அது ஏனய்யா? குறைந்த பட்சம் லாஜிக் என்ற வார்த்தையைக் கூட ஒரு பாத்திரமும் பேசவில்லையே. அது ஏன்?

அது ஏனய்யா வியட்னாமுக்கு விமானத்தில் செல்லாமல் கப்பலில் செல்கிறாகள். விமானத்தில் செல்லலாமே? என்ன மூன்று மடங்கு செல்வாகும் என்று யோசிக்கிறீர்களா? அதுதான் புனைவுன்னு முதலிலேயே கார்டு போட்டாச்சே. அமெரிக்காவில் இருந்து ராணுவ விமானங்களை வாடகைக்கு பிடித்துப் போனார்கள் எனக் காட்ட வேண்டியதுதானே?

காரின் ஜன்னல் வழியாக கார்த்தி இறங்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? கார் கதவு ரிப்பேர் என எங்காவது கார்டு போட்டீரா? இல்லை கதாபாத்திரம்தான் எங்காவது சொல்லுகிறதா? 35 கோடி செலவில் படம் எடுத்தும் அவருக்கு ஒரு சட்டை வாங்கித் தர மனதில்லையே உமக்கு? என்ன ஆளய்யா நீர்?

கடலுக்குள்ளிருந்து மனிதர்களைக் கவ்விப்பிடிப்பது என்ன என கார்டு போட்டீரா? என்ன என நாங்களே முடிவு செய்து கொள்ள வேண்டும் அவ்வளவுதானே?

பாம்பு வரும்னு ஆண்ட்ரியாவுக்கு எப்படித் தெரியும்? அவங்க என்ன படிச்சிருக்காங்க? எங்க படிச்சாங்க? எதையுமே சொல்லவில்லை. காலேஜ் அட்மாஸ்பியரில் ஒரு குத்துப் பாட்டு வைத்திருக்கலாம்? வடை போச்சே!

பாம்புங்க எல்லாம் ஏன் மொத்தமா வருது? தனித்தனியா வந்து ஹீரொகிட்ட அடிவாங்குற வில்லன் அடியாட்கள் மாதிரி ஒண்ணொன்னா அனுப்பியிருக்கலாமே?

தண்ணிக்குள்ளே விழுந்தவங்க எப்படி 3 பேரும் ஒண்ணா ஒரே இடத்துல இருக்காங்க? குறைந்தது 10 மீ இடைவெளி வேணும்னு அரசுப் பேருந்துகளின் பின்புறம் எழுதியிருப்பதைப் படித்ததில்லையா?

புதைகுழி மேல் நிழல் விழுந்தால் புதைகுழி ஃப்யூசாகிடும்னு எந்த புத்தகத்தில் இருக்கு? நீங்க சொன்னா நாங்க நம்பனுமா?

அவ்வளவு பெரிய கல்லை எப்படி உருட்டினார்கள்? அதுவும் பசியுடன் இருக்கும் மூவரும்? இதெல்லாம் ஆங்கில படத்தில் ஓக்கே. தமிழ்ப் படத்தில் செய்தால் நாங்க கேள்வி கேப்பம்ல?

இப்படி அடுக்கடுக்கா கேள்வி கேட்க இடம் கொடுத்து ஒரு படத்தை எடுத்த உங்களை என்ன செய்ய?

அடுத்த படம் பாகம் இரண்டு எனச் சொல்லி இருக்கிறீர்கள். நான் சொல்லுவது போல் நடந்தால் நீங்களும், உங்கள் படமும் தப்பிக்கலாம்.

1. ஸ்க்ரிப்டை எழுதி எங்களிடம் கொடுக்க வேண்டும். எங்களிடமுள்ள பதிவர்களில் சிலரைக் கொண்ட வலைக்கமிட்டி அமைத்து, அதில் லாஜிக் உள்ளதா எனத் தரப் பரிசோதனை செய்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டால் நீங்கள் அதைத் திரைப் படமாக எடுக்கலாம்.

2. படம் எடுக்க எவ்வளவு கால அவகாசம் எனச் சொல்ல வேண்டும். அதிலிருந்து தாமதமாகும் நாள் ஒவ்வொன்றிற்கும் 36% வட்டி வசூலிக்கப்படும். 12% நிர்வாகச் செலவுகளுக்கு வைத்துக் கொண்டும் மீதி 24% தயாரிப்பாளருக்கு வழங்கப் படும். தவறும் பட்சத்தில் உங்களுக்கு வழங்கப் படும் சம்பளத்தில் பிடித்தம் செய்ய வலைக் கமிட்டியாருக்கு அதிகாரம் உண்டு.

3. தயாரிப்பாளர் தரும் பணம் எவ்வளவு? என்ன வகையில் அதைச் செலவு செய்தீர்கள் என நாளதுவாரியாக கணக்கை எங்களிடம் காண்பிக்க வேண்டியது, அதைக் வலைக் கமிட்டியார் ஆய்வு செய்து தனிக்கை செய்தபின் அடுத்த கட்டப் பணம் வழங்கப் பரிந்துரைக்கப் படும்.

4. ஒரு(வழியாகப்) படம் எடுத்து முடிந்ததும் வலைக் கமிட்டியிடம் திரையிட்டுக் காட்ட வேண்டியது. வலைக் கமிட்டியார் அதிருப்தி தெரிவிக்கும் பட்சத்தில் வெளியிடத் தடை விதிக்கப் படும்.

5. வலைக் கமிட்டியார் ஒரு வேளை திருத்தங்கள் ஏதேனும் பரிந்துரைத்தால் அதை உம் சொந்தச் செல்வில் எடுக்க வேண்டும். வலைக் கமிட்டியோ அல்லது தயாரிப்பாளரோ பொறுப்பேற்கமாட்டார்கள்.

6. திரைப்படம் வெளியாகி அதிருப்தியைச் சம்பாதிக்கும் பட்சத்தில், வலைக் கமிட்டி ஒன்று கூடி நீங்கள் மேலும் திரைப்படம் எடுக்கலாமா, அதற்கு உங்களுக்குத் தகுதி இருக்கிறதா என விவாதித்து முடிவு செய்யும்.

குறிப்பு : இந்தக கட்டுப்பாடுகள் நீங்கள் எடுக்கும் படத்திற்கு மட்டும்தான். பிறர் எடுக்கும் படத்தைப் பற்றி கவலைப் பட மாட்டோம். முடிந்தால் ஆங்கிலத்தில் எடுத்துத் தமிழ் சப் டைட்டிலுடன் வெளியிடுங்கள் அப்பொழுது லாஜிக் பார்க்க மாட்டோம். கேமரூனெல்லாம் எங்களிடம் ஸ்கிரிப்ட்டைக் காட்டினார் தெரியுமா? வரவு செலவுக் கணக்கெல்லாம் நாங்கள்தான் ஆடிட் செய்தோம்.

…………………………………………………………. வேலனின் கடிதம் தொடரும்

.

கதம்பம் – 6/01/10

.

அவியல், என்ணங்கள், காக்டெயில், துவையல் போன்ற பெயர்களில் எழுதப் படும் கதம்பத்தின் ஆதார உள்ளடக்கத்தை சரியாகப் புரிந்து கொண்டு தொடர்ந்து எழுதுகிறார் சங்கர்; கொத்து பரோட்டா என்ற தலைப்பில். ஒரு வாரம் அவரது கொத்து பரோட்டாவைச் சாப்பிடவில்லை எனில் ஏதோ ஒன்றை இழந்தாற்போல் இருக்கிறது. நல்ல சுவை.

********************************************************************

புத்தகச் சந்தை பற்றிய பதிவுகளைப் படிக்க சந்தோஷமாக இருக்கிறது. பதிவர்கள் புத்தகங்களை வாங்குவதும் அது குறித்து பதிவிடுவதும் நல்லது. நானும் சில புத்தகங்களைப் பரிந்துரைக்கிறேன்.

1. சிலுவைராஜ் சரித்திரம் – ராஜ் கெளதமன். ( 40+ வயதிலிருப்போருக்குப் பிடிக்கும்)
2. ஆழி சூழ் உலகு – ஜோ டி க்ரூஸ். ( மிகச் சிறந்த ஆக்கம்; மிக இள வயதில் (39). நல்ல தேர்ந்த ஆய்வுக்குப் பின் எழுதிய நாவல்)
3. கடவு – திலீப் குமார் ( குறிப்பாக மூங்கில் குருத்து சிறுகதை. வெகு குறைவாக எழுதும் நல்ல எழுத்தாளர்)
(கடவு, மூங்கில் குறுத்து இரண்டும் வேறு வேறு சிறுகதைத் தொகுதிகள் என அழைத்துச் சொன்ன சிவராமனு(பைத்தியக்காரன்)க்கு நன்றி. மேலும் இரண்டின் பிரதிகள் இப்பொழுது கிடைப்பதில்லை எனவும் சொல்கிறார்)

4. நாஞ்சில் நாடன் கதைகள் தொகுப்பு
5. ஜெயமோஹன் குறுநாவல்கள் தொகுப்பு
6. கோரை – கண்மணி குண சேகரன் ( ஒரு சாதாரண கோரைப் புல் ஒரு மனிதனை வாழ்க்கையின் விளிம்பிற்கே துரத்தித் துரத்தி அடிப்பதை விவரித்திருப்பார்)
7. அளம் – சு.தமிழ்ச்செல்வி (உப்பளத்தையும் அதன் வாழ்க்கைமுறைகளையும் மையமாகக் கொண்ட நாவல்)
8. எனது வீட்டின் வரைபடம் – ஜே பி சாணக்யா. (சிறுகதைகளின் தொகுப்பு)
9. குறுக்குத் துறை ரகசியங்கள் – நெல்லைக் கண்ணன். (நெல்லைத் தமிழில் எள்ளல் கட்டுரைகள்)

********************************************************************

பிரம்மரம் என்ற மோகன்லாலின் திரைப்படத்தைப் பார்க்க வாய்க்கவில்லை நேற்றுவரை. நான் வழக்கமாக சிடி வாங்கும் கடையில் சொல்லி வைத்து ஒரிஜினல் VCD வாங்கிப் பார்த்தேன். என்ன ஒரு நடிப்பு மோகன் லாலிடமிருந்து!

செய்யாத குற்றத்திற்காக சிறைசெல்லும் லால் திரும்ப வந்து வேறு பெயரில் வாழ்கிறார். குடும்பம் குழந்தை என அமைதியானவாழ்க்கை. ஒரு திருமண நிக்ழவொன்றில் சந்திக்கும நபர் அவரது பழைய வாழ்க்கையின் அடையாளங்களைத் தெரிந்தவர். வெளிச்சத்துக்கு வருகிறது. அவரது குழந்தையே அவரைக் கொலைகாரன் என்கிறது. தான் கொலைகாரன் அல்ல என்பதை நிரூபிக்க தன் வகுப்புத் தோழர்களைத் தேடிச் செல்கிறார்.

அவர்களிடம் தன் தரப்பைச் சொல்லி உதவி கேட்கிறார். மறுப்பவரைக் கிட்டத் தட்ட கடத்தி வருகிறார். அவர் குழந்தைக்கு உண்மை தெரிந்ததா? அதன் பின் அவரது வாழ்க்கை செல்லும் திசை என்ன என்பதே மீதக் கதை.

இவ்வளவு அடர்த்தியான ஒரு கதையை எடுத்துக் கொண்டு நேர்த்தியாகப் படைத்திருக்கிறார். பிளஸ்ஸி. இவரது மற்ற படங்களும் நல்ல படங்களே; கருத்த பக்‌ஷிகள், தன்மத்ரா, கல்கத்தா ந்யூஸ்.

நல்ல திரைப்படம் பார்த்த நிறைவு.

********************************************************************

இந்த முறை மதனின் கவிதை ஒன்று

பொய்க்கால் கவிதை

#fullpost{display:inline;}

சற்று வலுவாகத் தட்டினால்
உடைந்துவிடும்படி சொல்லிவிட்ட
ஒரு பொய்யை
ஒளித்து வைக்க
இடம் தேடியலைந்தலைந்து
இறுதியில் கவிதைக்குள்
இட்டு வைத்தேன்.
பின்னந்தக்
கவிதையை ஒளித்து வைக்க
இடம் தேடியலைந்தலைந்து
கிடைக்காமல்,
இறுதியில்
நான் பொய்யே சொல்லவில்லையே
என்று கவிதையிடம்
சொல்லிவிட்டேன்.

கவிதையைத் திரும்பத் திரும்பப் படித்தால் வேறு வேறு படிமானங்கள் கிடைக்கின்றன, வீட்டில், அலுவலகத்தில், வெளியிடத்தில் என.

********************************************************************

இந்த வார மொக்கை.

தமிழ் வெளிநாட்டில்தான் வாழ்கிறது – ஆர் எம் வீரப்பன்

அப்புறம் எதுக்கு செம்மொழி மாநாட்டைக் கோவையில் நடத்துறாங்க?

********************************************************************
.

கஞ்சி வரதப்பா

தனிக்குடித்தனம் போவதென்பது ஒரு கனவாகத் திருமணப் பேச்சு ஆரம்பித்ததிலிருந்தே தொடங்கி விடும். மெதுவாக சண்டை போட்டோ இல்லை சமாதானமாகவோ அந்த நாளும் வந்து விடும். வெளியூரில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்களுக்கு வேறு வழியில்லை. ஆரம்பத்தில் குஷியாக இருந்து நாளாக நாளாக எப்படி மாறுகிறது ஓவ்வொரு நிலையிலும்? கீழ பாருங்க.

*****************************************************************************************

ஏங்க எத்தனை மணிக்கு வருவீங்க?

ஏம்ப்பா

இல்லை இன்னைக்கு முள்ளங்கி சாம்பார், அவரைக்காய் பொரியல், பச்சடி, மோர்க்குழம்பு, ரசம், தயிர் தாளிச்சு வச்சிருக்கேன். சீக்கிரமா சப்பிட வாங்க.

சரி சரி நீ என்ன பண்ணியிருந்தாலும் லன்ச் டயத்துலதான் வர முடியும்

*****************************************************************************************

எத்தனை மணிக்கு வருவீங்க?

ஏம்ப்பா?

இன்னைக்கு புளிக்க்குழம்பு வச்சு உருளைக்கிழங்கு, பொடிமாஸ், ரசம் பண்ணீருக்கேன் தயிர் இருக்கு. சாப்பிட வாங்க.

சரிப்பா வந்துடறேன்.

*****************************************************************************************
.
எத்தனை மணிக்கு?

ஏம்ப்பா?

இன்னைக்கு வத்தக் குழம்பு வச்சு அப்பளம் பொரிச்சிருக்கேன் தயிரும் ஊறுகாயும்.

சரிப்பா.

*****************************************************************************************

ஏங்க?

ஏம்ப்பா?

இன்னைக்கு ரசம் வச்சு பருப்புச் சட்னிதான் வச்சிருக்கேன்.

சரிப்பா.

*****************************************************************************************

வருவீங்களா?

ஏம்ப்பா?

இன்னைக்கு ஒன்ணும் பண்ணல. அங்கியே ஏதாச்சும் சப்பிட்டுக்குங்க.

உனக்கு?

நான் ரெண்டு தோசை ஊத்திக்கிறேன்.

சரிப்பா.

*****************************************************************************************

ஏங்க வரும்போது எனக்கும் சாப்பாடு வாங்கி வந்திருங்க.

*****************************************************************************************

இந்த நிலை எல்லோருக்கும் வந்தே தீரும் . என்ன ஆளாளுக்கு நேரம் வேறுபடும். தப்பிக்க முடியாது. அம்மா கைப்பக்குவத்தில் தயாராகும் சாப்பாட்டு ஐட்டங்கள் மனசிலாடுவதும் நாக்கில் எச்சில் ஊறுவதும் பக்க விளைவுகள்.

.

சஞ்சய் A C


நம்ம தொழிலதிபர் சஞ்சய் உங்களுக்குத் தெரியும். AC சஞ்சயைத் தெரியுமா? இது அவர் விக்கிற ஏ சி பத்தின பதிவு இல்லை. அவர் Asst. Commisioner of Police ஆ அவதாரம் எடுத்த கதை.

ஞாயிறு இரவு 9.30 மணிக்கு வெளியே நிறுத்தியிருந்த பைக்கை உள்ளே எடுத்து வைக்கலாம் எனப் பார்த்தால், கேட்டுக்கு வெளியே ஒரு மப்பு மன்னாரு மல்லாந்த்திருந்தார். எழுப்பிப் பார்த்தால் ஏகாந்த்ததிலிருந்தார். ஒரு வாளி நிறையத் தண்ணீர் அபிசேகம் செய்ததும் எழுந்தார்.

“ங்ணா தேங்ஸ்ணா”

“சரி போப்பா”

“ங்ணா நீங்க தண்ணி ஊத்தி எழுப்புனதுக்குத் தேங்க்ஸ்ணா. ஆனா அப்ப உங்க காலு என் மேல பட்டுதுங்ணா. நீங்க எப்படிங்ணா என்னை மிதிக்கலாம்?”

என்னடா இது தேர இழுத்துத் தெருவுல விட்டுட்டோம் போல இருக்கேன்னு மலைத்தேன். ”ஏம்ப்பா வீதியில பைக் போற பாதையில் கிடந்தவன எழுப்பி விட்டது தப்பாப் போச்சே. சரி சரி எதா இருந்தாலும் நீ காலையில் நிதானத்தில் இருக்கும்போது பேசிக்கலாம் போ ” என சமாதானப் படுத்தி அனுப்பி வைத்தேன்.

மனி 10 இருக்கும் வெளியே யாரோ, “அண்ணா ” எனஅழைத்த சத்தம். கதவைத் திறந்து பார்த்தால் நம்ம மப்பு மன்னார்.

“சொல்லுப்பா”

“ங்ணா நீங்க தண்ணி ஊத்தி எழுப்புனதுக்குத் தேங்க்ஸ்ணா. ஆனா அப்ப உங்க காலு என் மேல பட்டுதுங்ணா. நீங்க எப்படிங்ணா என்னை மிதிக்கலாம்?”

”அட இப்பத்தானே எல்லாம் பேசி முடிச்சோம் போ போ போய்ப் படு காலையில் பேசிக்கலாம்”

“இல்லைங்ணா நீங்க இப்பவே வாங்க பேசலாம்”

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிதானமிழப்பதும் வார்த்தைகள் ஏறுக்கு மாறாக வருவதுமாக இருந்தது. அவனைச் சமாதானப் படுத்த வந்த ஒருவரையும் வைதான்.

என் மொபைல் போனை எடுத்தேன்.

“சஞ்சய் சாருங்களா?”

“நான் சஞ்சய். ஆனா சாரு இங்க இல்லை சென்னைல இருக்காரு”

“நான் வேலன் பேசுறேன் சார்”

“அட அண்ணாச்சி என்ன ராத்திரிப் பத்து மணிக்கு விளையாடுறீங்க?”

“சார் வீட்டுல இருக்கீங்களா? இந்த நேரத்துல தொந்திரவு பண்ணீட்டேன்”

“என்ன அண்ணாச்சி என்னை வச்சு ஏதும் காமெடியா?”

“இல்ல சார் இங்க ஒருத்தன் தண்ணியப் போட்டுட்டு ரகளை பண்ணுறான். அதான் உங்க கிட்டச் சொல்லலாம்னு”. சஞ்சய்க்கு இப்பத்தான் கதை வசனம் புரிஞ்சுது

”அவங்கிட்டக் கொடுங்க”

“இல்ல சார் அவம் பேசுற நிலையில இல்ல. அவங்க மச்சாங்கிட்டக் கொடுக்கிறேன்”

ஸ்பீக்கர் போனில் போட்டு அவன் மச்சனிடம் கொடுத்தேன். அதன் பிறகு சஞ்சய் ஒரு ருத்ரதாண்டவம் ஆடினார்.

“டேய் யார்ரா அவன் ஃபேமிலி குடியிருக்க இடத்துல ரப்சர் பண்ணுறது? நியூசென்ஸ் கேசுல உள்ள போட்டுருவேன்”

“இல்ல சார்”

“என்ன இல்ல சார் நொள்ள சார் நான் ரவுண்ட்ஸ்லதான் இருக்கேன் அங்க வரவா?”

“சார் வேணாம் சார்”

“வந்தன்னா அவன மட்டும் இல்லை உன்னையும் சேத்து உள்ள வச்சு முட்டியப் பேத்துருவேன். உங்களையெல்லாம் உள்ள ஜட்டியோட தலைகீழத் தொங்க விடணும்டா”

“இல்ல சார் இப்பக் கூட்டிட்டுப் போயிர்ரேன்.”

“ சரி போனை சார்கிட்டக் கொடு”

“சார் சொல்லுங்க சார்”

“பாருங்க ஏதும் பிரச்சினை பண்ணுனான்னாக் கூப்பிடுங்க வடவள்ளி ஸ்டேசன்ல இருந்து தங்க வேலை வரச் சொல்லுறேன்”

“சரிங்க சார். தேவைப்பட்டாக் கூப்பிடுறேன் சார்.”

அதுக்குள்ள மத்தவங்க எல்லாம் சேர்ந்து அவனை ரெண்டு சாத்துச் சாத்திக் கூட்டிச் சென்று விட்டனர்.

இரவெல்லாம் எனக்குத் தூக்கமில்லை. சஞ்சயை சார் போட்டுக் கூப்பிட வச்சிட்டானேன்னுதான்.