Month: January 2017

தமிழும் நானும்

513bl4ujt5l-_sx257_bo1204203200_

சொக்கன் எழுதியிருக்கும் நல்ல தமிழில் எழுதுவோம் புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். 2009ல் நான் எழுதிய இந்தப் பதிவு ஞாபகம் வந்தது. எனவே மீள் பதிவு.

எல்லோருக்கும் நல்ல தமிழய்யா வாய்த்தால் நல்ல தமிழ் படிக்கலாம். மேலும் படிக்க ஆர்வம் வரும். எனக்கு ஒரு நல்ல தமிழைய்யா கிடைத்தார் 9,10 படிக்கும்போது. அவர் வகுப்பு என்றாலே எல்லோரும் ஆர்வமாக இருப்போம். லீவு எடுப்பதென்றால் அவரது வகுப்பு இல்லாத நாளாக இருக்க வேண்டுமே என நினைப்போம்.

புத்தகமேதும் எடுத்து வரமாட்டார். உள்ளே நுழைந்ததும் இன்று என்ன பாடம் என்பதையும் சொல்ல மாட்டார். புத்தகத்தில் உள்ளதுபோல் வரிசைக்கிரமமாக நடத்தவும் மாட்டார். பெரும்பாலும் கதைகள் மூலமே பாடம் நடத்திச் செல்வார்.

ஒரு கணவனும் மனைவியும் துணிக்கடைக்குப் போகிறார்கள். சில சேலைகளைப் பார்த்தும் பிடிக்காமல் ஒரு குறிப்பிட்ட சேலையை எடுத்துக் காட்டச் சொல்கிறார் மனைவி. அதற்குக் கடைக்காரர் , “அது சீமாட்டியும் வாங்க முடியாத சேலை” என்கிறார். காரணம் அதன விலை. கணவன் கையிலிருக்கும் காசுக்கான சேலை வாங்கித்தருகிறார். மனைவிக்குத் திருப்தியில்லை. ஏதேதோ புலம்பியவாறே வருகிறார். இதனால் கணவன் எரிச்சலடைகிறார்.

வீட்டிற்கு வந்து சாப்பிட ஆரம்பிக்கிறார்கள். சாப்பாடு சுவையாக இல்லை. எரிச்சலுடன் “நாயும் தின்னாத சோறு” எனச்சொலியவாறே வெளியேறுகிறான்.

சீமாட்டியும், நாயும் இந்த இரண்டு வார்த்தையிலும் என்னடா புரிந்தது? ” என்பார்.

”அய்யா இரண்டிலும் உம் வருகிறது”

“சரி. என்ன வித்தியாசம்”

”தெரியலை அய்யா”

“ஒண்ணு உயர்வைச் சொல்லுது . மற்றது இழிவைச் சொல்லுது. ஒரே ”உம் ” இரு அர்த்தங்கள் தருகிறதில்லையா? ஒன்று உயர்வு சிறப்பு உம்மை. மற்றது இழிவு சிறப்பு உம்மை”

ஏறக்குறைய முப்பது வருடங்கள் கழித்தும் இன்னும் மறக்கவில்லை.

ராமச்சந்திரன் அய்யா உங்களுக்கு என் நன்றி கலந்த வணக்கங்கள்.

ஆனால் இப்பொழுது தமிழய்யாக்கள் அதிகம் இல்லை எல்லொரும் தமிழ் ஆசிரியர்கள் அல்லது தமிழ் டீச்சர். அவர்களிடம் பேசினால் தமிழில் பாரதிதாசனுக்குப் பின் புலவர்கள் யாருமில்லை என்பார்கள். அல்லது திரைப்படப் பாடலாசிரியர்கள்தான் கவிஞர்கள்.

உங்களுக்குத் தெரிந்த தமிழாசிரியர் யாருமிருந்தால் அவரிடம் சா.கந்தசாமி, நாஞ்சில் நாடன், பிரபஞ்சன், அசோகமித்திரன் ஆகியோரின் எழுத்துக்களை விவாதியுங்கள். உண்மை புரியும்.

பார்க்கும் வேலை வேறு வாழும் வாழ்க்கை வேறென்பதாக ஆகிவிட்டது அவர்களுக்கு.

பின் குறிப்பு : எல்லா தமிழாசிரியர்களுமே அப்படியல்ல; ஆனால் பெரும்பான்மையினர்.

பன்னருவாள் கொண்டறுத்த பிச்சிப்பூ

vannadasan

”வடவள்ளி நவாவூர் பிரிவு அருணாசலம் நகரிலிருந்து அதிகாலை உற்சாகத்துடன் உங்களுக்கு வணக்கம் சொல்லி நிகழ்ச்சியில் உங்களுடன் இணைவது, உங்கள் அன்பு ——-.”

”சரி, சொல்லுங்க என்ன பாட்டு வேணும்.”

அழைத்தவர் அத்தனை உற்சாகத்துடன் சொல்லியதை, ஒரு வித ஈடுபாடற்ற எந்திரத்தனத்துடன் கேட்பார், அறிவிப்பாளர்.

எனக்குத் தெரிந்து,  கோவை பண்பலையில் அறிவிப்பாளர்களாக இருப்பவர்கள், ஒருவித விரக்தி மனநிலையில், சிற்றேட்டில் இருந்து பேரேட்டில் பதியும் அரசு அலுவலகத்தனத்துடன் பணியாற்றுவது போலிருக்கும்.

இவர்களில் ஒருவர் வண்ணதாசனைப் பேட்டி எடுத்தால் எப்படி இருக்கும்? கற்பனை செய்யும்போதே, கிலியடிக்கிறதல்லவா? அப்படித்தான் ஆயிற்று.

” ஒரு சிறிய இசை. இதில் உள்ள சிறுகதைகளை எழுதும்போது உங்கள் மனநிலை எப்படி இருந்தது?”

இதற்கும் சிரத்தை எடுத்துப் பதில் சொன்னார் வண்ணதாசன், அது அவரது சிறப்பு.  என் ஆதங்கம் அதுவல்ல. பேட்டி எடுத்தவருக்கு வண்ணதாசனைப் பற்றி ஏதும் தெரியவில்லை, அல்லது எப்படிக் கேள்விகளைத் தொடுக்க வேண்டும் என்ற குறைந்தபட்ச அக்கறைகூட இல்லை.

மேலதிகமாக, சாகித்ய அகாடமியின், விருதுக்குத் தேர்வு செய்யும் நடைமுறைகள் பற்றிய அடிப்படைத் தகவல்களாவது தெரியுமா என்பதும் சந்தேகமே.

உச்சகட்ட வன்முறை,  எந்த அறிவிப்பும் இல்லாமல் பேட்டிக்கு இடையிடையே பாட்டை ஒலிபரப்பியது. இதுதான் உங்கள் இலக்கிய சேவை எனில் தயவு செய்து வேண்டாம். விட்டுவிடுங்கள், இலக்கியம் பிழைத்துப் போகட்டும்.

ஒரு நல்ல வானொலிப் பேட்டி எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை பிஎஸ்ஜி சமுதாய வானொலியில்(107.8) கேட்க வாய்த்தது.  கு.ஞானசம்பந்தன் அவர்களை மாணவர்கள் பேடி காண, ஆசிரியர்கள் நெறிப்படுத்தினர். நேர்த்தியான ஒன்று. ஞானசம்பந்தன் மிக மகிழ்ந்தார்.

அன்பான வானொலி அதிகாரிகளே, ஒரு கலைஞனைக் கொண்டாடாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, மரியாதைக் குறையச் செய்துவிடாதீர்கள். கலைஞனைத் தன் தோள்களில் எற்றிக் கொண்டாடும் தேசமே பெருமையுடன் முன்னோக்கி நகரும்.

அடுத்த முறை ஒரு சிற்பியைப் பேட்டி எடுக்க நேர்ந்தால், குறைந்தது ஒரு அம்மி கொத்துநரையாவது ஏற்பாடு செய்யுங்கள். கல்லைப் பற்றியும் உளியைப் பற்றியும் தெரிந்தவராக இருப்பார்.

நம்பிக்கைகளைப் புதுப்பித்தல்

happy-new-year-2017-meme-4

நண்பர்களுக்கும் அவர்தம் குடும்பத்தினருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள். இந்தப் புத்தாண்டு உங்களுக்கு நெஞ்சு நிறைய மகிழ்ச்சியையும் அளவற்ற குதூகலத்தையும் வழங்கட்டும்.

புத்தாண்டு மலர்வதைத் தன் தோழிகளுடன் கொண்டாடச் சென்றுவிட்டால் சின்னவள். மனைவி, பெரியவள் மற்றும் நான் மூவரும் கொடி என்ற நகைச்சுவைத் திரைப்படத்தைப் பார்த்து மகிழ்ந்தோம். 11.30க்கு தூக்கம் தள்ளினாலும் விழித்திருந்தார் மனைவி.

மணி 12 ஆனதும் வழக்கமில்லா வழக்கமாக, கேக் ஒன்றைக் கொண்டு வந்து வாங்க வெட்டலாம் என்றார். நானும் பெரியவளும் ஆச்சர்யமாகப் பார்த்தோம். ஏன்றாலும் பாடியபடியே வெட்டித் தின்றோம். ஆளுக்கொரு பேனா அன்பளித்து மேலும் ஆச்சர்யப்படுதினார். இந்தப் புத்தாண்டு நன்றாக இருக்கப் போகிறது என்பதற்கு, இது ஒரு அடையாளம்.

இன்றும் கொண்டாட்டம் தொடர்ந்தது. ஸ்டார் பிரியாணி ஹோட்டலில் குடும்பத்துடன் மதிய விருந்து. எனக்குப் பிடித்த மட்டன் பிரியாணி சில்லி, இறால் என.

சப்னா புக் ஹவுஸில், சொக்கன் எழுதிய “நல்ல தமிழில் எழுதுவோம்” என்ற புத்தகமும் ராஜமுருகன் எழுதிய ”நல்ல சோறு” என்ற புத்தகமும் வாங்கினேன். நல்லதாக ஆரம்பிக்க வேண்டுமல்லவா? அதுவும் எனக்குப் பிடித்த தமிழும் சோறும்.

குழந்தைகளுடன் டங்கல் (யுத்தம்) திரைப்படம் மாலைக் காட்சி. நேற்றே இதன் தியேட்டர் பிரிண்ட் கிடைத்தது என்றாலும் பிடிவாதமாகத் தியேட்டரில்தான் பார்ப்பேன் என்றதால், மகள் முன்பதிவு. திரைப்படம் குறித்து எழுத நிறைய இருக்கிறது.  என்றாலும் இத்தனை நேர்த்தியான திரைக்தையும் அதை மேலும் மெருகூட்டும் விதமான் எடிட்டிங்குமாகப் படம் மிகச்சிறந்த ஒன்று.

வழக்கமான தொலைபேசி,  குறுஞ்செய்தி, வாட்சப் வாழ்த்துக்களுடன் ஒரு ராங் கால் அழைப்பாளரும், மன்னிப்பு கேட்டு, பின் புத்தாண்டு வாழ்த்துகளையும் சொன்னார். கூடுதல் மகிழ்ச்சி.

ஒரு நாளுக்கு இத்தனை சிறப்பான அனுபங்களைத் தந்து புத்தாண்டு நன்றாக முகிழ்த்திருக்கிறது. தொடரட்டும்.

தொடரும் என்ற நம்பிக்கைதானே வாழ்க்கை.