Month: November 2009

கதம்பம் – 26/11/09

தனிப்பதிவிட்டும், பின்னூட்டமிட்டும், நேரிலும், மின்னஞ்சலிலும், குறுஞ்செய்தியிலும், கை பேசியில் அழைத்துமென வாழ்த்து மழையில் நனைத்த உள்ளங்களுக்கு நன்றி.

**********************************************************************************

சென்ற பிறந்தநாள்தான் மறக்க முடியாத ஒன்று. மாலை 5.50 மும்பை-கோவை ஏர் டெக்கான் ப்ளைட்டுக்கு டிக்கட் கையில். கஸ்டமர் இடத்திலிருந்து வெளியேறும்போது மனி 5.30. ஏர் போர்ட்டை அடையும்போது மனி 6.15. மீண்டும் அனுஜன்யா வீட்டிற்குசென்று அடுத்த நாள் காலை விமானத்தில் வரலாமா? அல்லது மதியம் 3.45 க்குக் கிளம்பும் ஜெயந்தி ஜனதாவில் வரலாமா? என யோசித்தவாறே தங்கமணியை அழைத்துக் கேட்டால், “ என்ன செய்வீங்களோ தெரியாது காலை 7 மணிக்கெல்லாம் வீட்டில் இருக்கணும் பிறந்த நாளும் அதுவுமா வீட்டுல இல்லாம?” ன்னு திட்டுனாங்க.

சரின்னு அக்பர் டிராவல்ஸ்ல இருந்த அழகான பொண்ணைப் பார்த்து பாதி இந்தியிலும் மீதி ஆங்கிலத்திலும் கெஞ்ச 7.45 மணி பெங்களூர் கிங் பிஷரில் இடமிருக்கிறது” என்றார்.

இரண்டு மனி நேரம்தான். அங்கிருந்து ஆம்னி பஸ்ஸில் போய் விடலாமென டிக்கட் வாங்கிக் கொண்டு உள்ளே சென்றால் விமானம் ஒரு மணி நேரம் தாமதமென்றார்கள். 9.00 மணிக்குக் கிளம்பி 11.15க்கு பெங்களூர் வந்து அங்கிருந்து ஆம்னி பஸ் நிறுத்தம் வந்தால் ஒரு பேருந்தும் இல்லை. பின் அரசு பஸ்கள் இருக்குமிடத்திற்கு வந்து பேருந்து ஏறுகையில் மணி 12.00. முதல் குறுஞ்செய்தி பரிசலிடமிருந்து, தொடர்ந்து மற்றவர்களிடமிருந்து. சேலம் வழியாக கோவை வந்து சேரும்போது மணி 9.00 ஆகிவிட்டது. நன்றாக உறங்கி விட்டேன்.

மாலை எழுந்து அனுஜன்யாவிற்கு போன் செய்து வந்து சேர்ந்ததைச் சொல்லலாமென்றால் அவர் போனை எடுக்கவே இல்லை. வீட்டில் அழைத்துச் சொன்னேன். அப்பொழுதுதான் துப்பாக்கிச் சூடு பற்றிய தகவலே தெரியும்.
இரவு 10 மணிக்குத்தான் அனுஜன்யாவிடம் பேச முடிந்தது. நிம்மதி.

**********************************************************************************

இரண்டு நாட்களாக அடைமழையாக இருந்தபோதும் நேற்று என் மனைவியை வெறுப்பேத்துவதற்காக சின்னவளைப் பார்த்து, “ஐஸ் கிரீம் சாப்பிடலாமா?” என்றேன்.

என் மனைவியின் முறைப்பைத் தவிர்த்தவாறே, “ ஆனா எனக்கு அருண் ஐஸ் கிரீம்தான் வேண்டும்” என்றாள்

“ஏன்” என்ற என் கேள்விக்கு, “அந்தக் கம்பெனிதான் ஐஸ் கிரீம் எப்படித் தயார் செய்கிறார்கள் என்பதைப் பார்வையிட எங்களை அழைத்திருக்கிறார்கள். அடுத்த வாரம் போகிறோம்” என்றாள்.

ஐஸ் கிரீம் என்றாலே அந்தக் குழந்தைகளுக்கு இனி அருண் ஐஸ் கிரீம்தான் ஞாபகம் வரும். மார்க்கெட்டிங்கில் பலவகை உண்டு என்றாலும் இது புது விதம்.

இது ஒன்றும் பெரிசில்லை மைக்ரோசாப்ட் கடைபிடிக்கும் வழிமுறைதான் என்கிறான் நண்பன். அட ஆமால்ல?

***********************************************************************************

டீலா நோ டீலா பெரிதாகக் கவரவில்லை. ரிஷியின் அலட்டல் எரிச்சலூட்டுகிறது. பங்கேற்பவரின் திறமைக்கு சவால் எதுவும் இல்லை. வெறும் குருட்டதிர்ஷ்டம்தான்.

தியரி ஆப் எலிமினேசனும், பிராபபிலிட்டியும் என பெரிய வார்த்தைகளைப் போட்டு ஜல்லி அடித்தாலும் மூணு சீட்டு விளையாட்டைப் பெரிய அளவில் விளையாடுவதாகத்தான் தோன்றுகிறது. அதைத் தெருவில் வைத்து விளையாடினால் போலீஸ் பிடிக்கிறது. இது அங்கீகரிக்கப் பட்ட சூதாட்டம். போலீஸ் அதிகாரிகளும் விளையாடுவர் ஒரு நாள்.

ஒரு ரவுண்ட் ரம்மி 320 நாக் அவுட் விளையாடலாம். மூளைக்கும் வேளை அதே சமயம் நண்பர்களுடன் ஜாலியாகப்பொழுதும் போகும். அரைமணிக்கொரு தின்பண்டமும் (போண்டா,வடை,பஜ்ஜி) காபியும் கிடைத்தால் ஏறக்குறைய சொர்க்கம்.

**********************************************************************************

பொதுவாக வோடபோனின் விளம்பரங்கள் கவிதை என்றால்; ஒரு செகண்ட் ஒரு பைசாவிற்கான விளம்பரங்கள் ஹக்கூ வகை.

பிரமாதம், சாரி, குட்மார்னிங் மூன்றிலுமே இருவரின் முகபாவங்கள் மற்றும் உடல்மொழி அற்புதம்.

O & M தான் அவர்களுக்கு ஆட் ஏஜென்சி. அதனால்தான் தரமாக இருக்கிறது போலும்.

இதைத்தான் கிராமத்தில் துட்டுக்குத் தக்கன பணியாரம் என்பார்கள்.

ஏர்டெல்லின் ரோமிங்க் விளம்பரம் சற்று கவனமாகப் பார்த்தால்தான் புரியும்.

**********************************************************************************

கரிசல் எழுத்து என்றாலே நம் ஞாபகத்திற்கு வரும் பெயர் கி ரா தான். சில வட்டாரச் சொற்களுக்குத் தனி அழுத்தமும் நளினமும் அவர் எழுத்தில்தான் கிடைக்கப் பெற்றன. ஏப்பை சோப்பை, பொங்கிப் பெறக்கி போன்ற பதங்களைத் தனியாகப் படித்தால் எந்த அர்த்தமும் தெரிவதில்லை. அதே சமயம் அவர் எழுதும் போது புது படிமம் கிடைக்கிறது.

அவர் தொகுத்த கரிசல் கதைகள் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். அனேகம் பேர் கரிசல் இலக்கியம் படைத்துக் கொண்டிருந்தாலும் வெளியே தெரியாமல் இருந்திருக்கிறார்கள். பூமணி, செயப்பிரகாசம், கு.அழகிரி, சோ.தர்மன், தமிழ்ச்செல்வன்(பூ), கோணங்கி, சுயம்புலிங்கம், மேலண்மை, தணுஷ்கோடி போன்றவர்களின் கதைகளை ஒட்டுமொத்தமாக வாசிக்கையில் அந்தப் பகுதி மக்களின் வாழ்க்கை முறையும் நாகரீகமும் வெளிப்படுகிறது.

அன்னம் வெளியீடான இப்புத்தகம் ரூ 120 க்குக் கிடைக்கிறது.

Picture courtesy : kwernerdesign.com

.

Advertisements

தர்ட்டீன்த் ஃப்ரைடே வைரஸ்

ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் அச்சகத்தில் இரவு வேலை இருக்கும், ஞாயிறன்று வெளியாகும் வார இதழ் (tabloid க்கு என்ன தமிழ்?) ஒன்றின் அச்சாகத்திற்காக. நேற்றும்(13-வெள்ளி) இரவில் வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது. செட்டிங்க் வைத்துக் கொடுத்து இதேபோல ஒட்டி இறக்குங்கள் எனச் சொல்லிவிட்டு சிறிது நேரம் ரிலாக்ஸ் செய்யலாம் என நெட்டைத் திறந்தேன். என்னுடையது வோடாபோன் வழங்கிய சிம் கார்டு பொருத்திய டேட்டா கார்டு.

அடிக்கடி டிஸ்கனக்ட் ஆகிக் கொண்டே இருந்தது என்ன பிரச்சினை எனப் பார்த்தால் டேட்டா கார்டு எண்ணிற்கு இன்கமிங்க் வருவதால்தான் கட்டாகிறது. மொத்தம் 11 மிஸ்டு கால் இருந்தது.

யாரோ தீவிரமாக முயற்சிக்கிறார்கள். என்ன அவசரமோ தெரியவில்லை. எண் தவறு என்பதைத் தெரியப் படுத்தினால் வேறு எண்ணை முயற்சி செய்வார்களே என நினைத்து, என்னுடைய இன்னொரு மொபைலிலிருந்து அந்த எண்ணை அழைத்தேன்.

நான்: ”ஹலோ யாருங்க என் மொபைலுக்கு கால் பண்ணுறது”

குரல் : “ஹலோ நீங்க யாரு” ஒரு பெண் குரல் மிக மெல்லியதாக அடுத்தவருக்குக் கேட்கக்கூடாதென எச்சரிக்கையாக. குரலிலிருந்து போர்வைக்குள்ளிருந்து பேசுவதும் அழுதுகொண்டே பேசுவதும் புலப்பட்டது.

நான் : “நீங்க யாரு? எதுக்கு என்னோட மொபைல்ல கூப்புடுறீங்க?”

குரல் : “நீங்க பாலாவோட பிரண்டா?”

”எனக்கு எந்த பாலாவையும் தெரியாது. நீங்க யாரு?”

“எம்பேரு லதா. நான் ஒரு பிரச்சினையில் இருக்கேன். அந்த எண்ணை என் பிரண்டுதான் கொடுத்தான்”

”அது இண்டர்னெட் பாக்குறதுக்கான எண் அதில நான் யாரையும் அழைத்ததும் இல்லை யாரும் என்னை அழைத்ததும் இல்லை. உனக்கு என்ன பிரச்சினை சொல்லு”

“நான் பாலாவை லவ் பண்ணுறேன்.”

“அதிலென்ன பிரச்சினை? பருவத்துல எல்லோரும் பண்ணுறதுதானே? லவ் பண்ணுற பையன் யோக்கியனா இருந்தாப் போதும்”

”அதாங்க பிரச்சினை. அவன் வேற ஒரு பொண்ணொட சுத்துறான் ”

“அது உன் பிரச்சினை. அதுக்கு எதுக்கு என் மொபைல்ல கூப்பிட்ட?”

”அவன் நம்பர் ஸ்விட்ச் ஆப்ல இருக்கு. இது அவன் பிரண்டு நம்பர்னு சொல்லிக் கொடுத்தான். அதான் கூப்பிட்டேன்“

“சரிம்மா இது என்னோட நம்பர். 6 மாசமா நாந்தான் வச்சிருக்கேன். நீ பேசாமத் தூங்கு. காலையில அவனப் போய் நேர்ல பாரு இல்லன்னா அவனே உன்னைக் கூப்பிடுவான்”

“காலையில நான் உயிரோட இருந்தாத்தானே?”

“என்னம்மா சொல்லுறே?”

“ஆமாங்க நான் அவன மலை போல நம்புனேன்.”

“சரி அதுகென்ன இப்போ”

“என்னைக் கைவிட்டுட்டாங்க”

“இங்க பாரு ராத்திரி 1 மணிக்கு நீ லவ் பண்ணி ஏமாந்த கதைய எதுக்குச் சொல்லுறேன்னு புரியலை. அவம் பேரு பாலாங்கிறதத் தவிர எனக்கு ஏதும் விவரமில்லையே நான் என்ன செய்ய முடியும்?”

”அவன் டெம்போ டிரைவரா இருக்காங்க”

“அப்ப நல்லதாப் போச்சு. அவனையே கல்யாணம் பண்ணிக்க. சீக்கிரம் காசு பணம் சேர்த்து ஒரு டெம்போ வாங்கி நாலு எடத்துல ரெகுலர் வாடகை பிடிச்சு ஒழுங்கா குடித்தனம் நடத்துங்க.”

“அதுக்குத்தாங்க நான் இருபதாயிரம் கொடுத்தேன்”

“என்னது இருபதாயிரமா?”

“ஆமா. கொஞ்சம் நகையும் கொடுத்திருக்கேன்”

“சுத்தம். வேற என்ன கொடுத்தே?”

“என்னையே கொடுத்திட்டேன். அப்புறம் காசு பணம் என்னங்க பெருசு?”

“கிழிஞ்சுது. என்ன தைரியத்துல இதெல்லாம் செய்யுறீங்கன்னு புரியலை எனக்கு”

“நானும் அவனும் மனசாரக் காதலிச்சோம் சார்.”

“இப்ப என்ன ஆச்சு”

“வேறொருத்தி குறுக்கால வந்திருக்கா”

“அப்புறமென்னா மனசாரக் காதலிச்சேன்னு வசனம் பேசுற?”

“அவன் நல்லவந்தான். அவதான் மோசம். எதைக் காட்டி அவன மயக்குனாள்னு தெரியலை”

“சரி நடந்தது நடந்து போச்சு. பேசாம அவன மறந்துட்டு அப்பா அம்மா சொல்லுற பையனக் கல்யாணம் பண்ணிக்க. இதுக்கு எதுக்கு சாகணும்?”

“அப்பா இல்லை சார். இறந்துட்டாங்க. அம்மாதான் கஷ்டப் பட்டு படிக்க வச்சாங்க. படிப்பு ஏறல. கார்மெண்ட்ஸ்சுக்குப் போயிட்டிருந்தேன். இவந்தான் அங்க லோடு அடிக்க வந்து என்னக் கெடுத்திட்டான்”

“அப்பா இல்ல. அம்மா வளர்த்தாங்கன்னா இன்னும் சூதானமா இருக்க வேண்டாமா. நீயும் சேர்ந்து தப்புப் பண்ணீட்டு அவனக் குத்தம் சொன்னா எப்படி?. அம்மா கால விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்டுட்டு ஒழுங்கா இருக்கிற வழியப் பாரு”

“இல்ல சார் அவள விடக் கூடாது. அவன் நல்லவன் சார்”

இப்படியே போச்சு பேச்சு. ஒரு கட்டத்தில் ஆயாசமாகவே, “ சரி ஏதும் விபரீதமா முடிவு செய்யாதே. தூங்கி எந்திரிச்சீன்னா உனக்கே ஒரு தெளிவு வரும். ஓடிப் போய் ஆறு மாசம் குடும்பம் நடத்துனவளுக எல்லாம் திரும்ப வந்து வேற கல்யானம் செஞ்சு நல்லா இருக்காளுக. நீ ஏதும் தப்பாப் பண்ணிடாத. இப்பதைக்குத் தூங்கு”

“என்னவோ சார் உங்ககிட்டப் பேசின பின்னாடி கொஞ்சம் ஆறுதலா இருக்கு”

“சரி தூங்கு”

நானே கட் பண்ணினேன் லைனை.

இப்ப நான் என்ன செய்ய?.

அந்த பெண் மீண்டும் அழைப்பாள் எனக் காத்திருப்பதா?

இல்லை போலீசில் சொல்லுவதா?

ஒருவேளை சொன்னபடியே தற்கொலை செய்து கொண்டால், அவள் மொபைலில் என் எண் இருக்குமே அது பிரச்சினை ஆகாதா?

அந்த மொபைல் எண்ணை வைத்து முகவரி கண்டுபிடித்து அவள் அம்மாவிடம் அல்லது அண்ணனிடம்(முரடன் – அவளே சொன்னது) சொல்லவா?

இல்லை ஏதோ ஒரு பெண் போரடிக்குதே (ராத்திரி ஒரு மணிக்கு) என்று எனக்கு பல்பு கொடுக்கிறாளா?

இல்லை அவள் சீரியஸாகத்தான் பேசினாளா?

ஒண்ணுமே புரியலை.

14/11/09 காலை 11 மணிக்கு அந்தப் பெண் திரும்பவும் அழைத்தார்.

“ஏம்மா செத்துப் போயிருவேன்னு சொல்லிக் கலாட்டாப் பண்ணீட்டியே?”

“நான் தனியாச் சாக மாட்டேன் சார். செத்தாலும் அவன் கூடத்தான் சாவேன்”

வெளங்கீரும்.

டிஸ்கி : 13ஆம் தேதி வெள்ளிக்கிழமையில் வந்தால் ஏதோ கெட்டது நடக்குமென்பார்கள். அது இதுதானோ?

ரமாவா? ஆதியா?


நம்ம ஆதி திருமணம் செஞ்சுக்கப் போறீங்களா ஜாக்கிரைதை என்பதாக ஒரு பதிவு போட்டிருக்கார். நல்லாத்தான் இருக்கு ஆனா வழக்கம்போல ஆணாதிக்க மனோபாவம் தூக்கலா இருக்கு. அதோட இன்னொரு பக்கம்னு ஒண்ணு இருக்கு. எல்லோரும் வசதியா அதப் பாக்கிறதில்ல.

ஆணோட ரசனைக்குத்தான் பெண் ஒத்துப் போக வேண்டுமா? பெண்ணுக்கும் ரசனைகள் இருக்காதா? அவளோட ரசனை உசத்தி கம்மின்னு எதை வச்சு அளக்கிறீங்க. குத்துப் பாட்டு கேட்டா ரசனை கம்மியா? எத்தனை பெண்கள் குத்துப் பாட்டுன்னாலே முகம் சுளிக்கிறாங்க. உண்மையில் ஆண்கள்தான் குத்துப் பாட்டுக்கு குதியாட்டம் போடுறாங்க இல்லையா?

//*டிவியில் ‘மதுரக்கார மச்சானுக்கு ஜாஸ்திதான்.. மஸ்து ஜாஸ்திதான்..’ என்ற பாடல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது திடீரென ‘எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச பாட்டுங்க இது..’ என்பாள். நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? //

ஒண்ணும் செய்ய வேண்டாம். முடிஞ்சா ரசிங்க இல்லன்னா வேற வேலையப் பாருங்க. ஆனா 1967ல டான் பிராட்மேன் விளையாடின மேட்ச்ச 197ஆவது தடவையா இன்னும் பாக்குறீங்களே அது ஞாயமா?

//*ஒரு ச‌ம‌ய‌ம் ‘டூவீலரில் வ‌ர‌முடியாது, முதுகு வ‌லிக்கும். ஆட்டோ வேண்டாம், வீண்செல‌வு. ப‌ஸ்ஸில் வேண்டாம், ரொம்ப‌ கூட்டமாயிருக்கும்’ என்பாள். பிறிதொரு ச‌ம‌ய‌ம் ‘வீடுவீடுன்னே கிட‌க்கிறேனே.. எங்காவ‌து கூட்டிப்போயிருக்கீங்க‌ளா..?’ என்பாள் நான்குபேர் இருக்கும் போது. //

சரிதானே? பதிவர் சந்திப்புன்னா எதையாவது பொய் சொல்லி(ஆபீசில் அவசர வேலை) வெளியே போய்டுவீங்க. ரமாவை நெனைச்சுப் பாருங்க அய்யா. வாரம் முழுவதும் வெளிய சுத்துற ஆசாமிக்கு ஞாயிறு ஒருநாள்கூட வீட்டுல இருக்க முடியலை. ஆனா வாரம் முழுவதும் அந்த வீட்டுக்குள்ள வளைய வர்ரவங்களை வெளியே அழைச்சுட்டுப் போனா என்ன?

//*’ஹோட்ட‌ல் சாப்பாடே வேண்டாம். ஹைஜீனிக் இல்லை’ என்பாள். நீங்க‌ள் உள்ளூர‌ ம‌கிழ்வீர்க‌ள். ஆனால் உடல் ந‌ல‌மில்லாம‌ல் போகும்போதும், ப‌ய‌ண‌ங்க‌ளின் போதும் தெரியும் சேதி. ஒரு நாள் அவளுக்கு உட‌ல் ந‌ல‌மில்லாம‌ல் இருக்கையில் நீங்க‌ள் மிக்ஸியில் தேங்காய் அரைத்துக் கொண்டிருப்பீர்க‌ள். (சில‌ ச‌ம‌ய‌ங்க‌ளில் மூடி சரியாக நிற்காம‌ல், முக‌மெங்கும் பாதி அரைபட்ட தேங்காய்,மிள‌காய் அப்பியிருக்க‌ அல‌றுவீர்க‌ள்) //

ஒரு சட்னி கூட ஒழுங்க அரைக்கத் தெரியாத உங்களை அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக் குடும்பம் நடத்துறதே பெரிய விஷயமில்லையா? எத்தனை முறை கடைக்குப் போய் வரச் சோம்பேறித்தனப் பட்டுட்டு நானே செய்யுறேனேன்னு சொல்லி கலவரத்தை உண்டு பண்ணியிருக்கீங்க. கடைசியில உடம்பு முடியாத ரமாவே சமைச்சு, நீங்க பண்ணி வச்ச குளறுபடிகளைச் சரி பண்ணின்னு அது சித்திரவதை இல்லையா?

//* இரண்டு வகை கறிகள், குழம்பு, ரசம், தயிர் என மதிய உணவுக்கு அடுக்கிவைப்பாள். நீங்கள் விரும்பும் வத்தலோ, அப்பளமோ அவளுக்கு நினைவே வராது. //

கஷ்டப்பட்டு ஆசையா ஆசையா அத்தனை அய்ட்டம் பண்ணி வச்சிருக்காங்க அதப் பாராட்ட மனசு வரலை. அப்பளமும் வடகமும்தான் கண்ணுல நிக்கிது. என்னிக்காவது அவளுக்கு என்ன பிடிக்கும்னு கேட்டு அதச் செஞ்சு அல்லது குறைந்தபட்சம் வாங்கியாவது கொடுத்திருக்கீங்களா?

//*’இன்னிக்கு ஆடிட் இருக்குது, அவசியமில்லாமல் போன் பண்ணாதே’ என்று படித்து படித்து சொல்லிவிட்டு சென்றிருப்பீர்கள். ஏதோ நீங்கள் சொல்வதைத்தான் தினமும் சமையல் பண்ணுவதைப்போல ‘சாய்ங்காலம் என்ன குழம்பு வைக்கலாம்?’ என்று மூன்று முறை போன் செய்து கேட்டுக்கொள்வாள். //

என்ன பெரிய ஆடிட்? செய்ய வேண்டிய வேலைகளை சொதப்பலாச் செஞ்சு வச்சிருப்பீங்க, அத ஆடிட் பண்ணுறவன குத்திக் காட்டி உங்க உண்மையான யோக்கியதை என்னன்னு டிரவுசரக் கழட்டுவான். கோபத்தைக் காட்ட முடியாம, போன் வந்தா, அவகிட்ட எரிஞ்சு விழுவீங்க. என்ன வேணும்னு சிம்பிளாச் சொல்ல வேண்டியதுதானே? இல்லைன்னா அவ ஒண்ண சமைச்சு வச்சிட்டுக் காத்திருக்க. இந்த டென்சன்ல ஏன் அதச் செஞ்சிருக்கலாமே இது எனக்குப் பிடிக்கலைன்னு நீங்கதான கத்துவீங்க.

/*உங்களுக்கு கடிதங்கள், பிரிஸ்கிரிப்ஷன்கள், ரெசிப்டுகள், முக்கிய பொருட்களின் பில்கள், பேங்க்,எல்ஐஸி,டாக்ஸ் பேப்பர்கள் முக்கியமானவைகளாக தோன்றும். அவளுக்கு அப்படித் தோன்றாது. சில சமயங்களில் கிரெடிட் கார்டு ஸ்டேட்மெண்ட் குப்பையில் காணக்கிடைக்கும். //

ஏதோ ரமாவுக்கு வேலை இல்லாம எல்லாத்தையும் குப்பையில போடுறதுதான் முழுநேர வேலைங்கிறமாதிரி இருக்கு. உண்மையில் நீங்க போட்ட குப்பைய ஒழிக்கவே நேரம் பத்துறதில்லை. எதை எங்க வச்சேன்னு தெரியாமத் தவிக்க்கிறதும் அத ரமா கரெக்டா எடுத்துக் கொடுக்கிறதும்தானே வழக்கம்.

//*முட்டையோ, நான்‍வெஜ்ஜோ எல்லாம் ஒன்றுதான் என்பீர்கள் நீங்கள். அவள் அவற்றை தனியாக ட்ரீட் செய்ய தனித் தனி பிளாஸ்டிக் தட்டுகளை வைத்திருப்பாள்.//

எப்படின்னாலும் அந்தத் தட்ட நீங்க கழுவப் போறதில்ல. உங்களுக்கு என்ன க்‌ஷ்டம். நல்ல நாளும் அதுவுமா கவிச்சி பொழங்குன பாத்திரத்தை தனியா வச்சிக்கிடலாம்ங்கிறது நல்ல பழக்கம்தானே. அப்படி இல்லன்னு குத்தம் சொன்னாக் கூடச் சரி. சுத்தபத்தமா இருக்கது ஒரு குத்தமாய்யா?

//* நீங்களும் துவைத்த மற்றும் துவைக்காத துணிகளை தனித்தனியாகத்தான் ட்ரீட் செய்வீர்கள். அவள் உங்களை விடவும் இரண்டும் தொட்டுவிடவே கூடாது என்பதில் சர்வ நிச்சயமாக இருப்பாள். //

ஆமா போட்ட டிரஸையே அயர்ன் பண்ணிப் போட்டுட்டுப் போற ஆளுக்கு இதுமாதிரி வகுப்புப் பிரிச்சு வச்சாத்தேனே வெளங்கும். போட்டதக் கழட்டிக் கண்ட எடத்துல போடுறதும் இன்னொரு நாள் அதைத் தேடுறதும், வழக்கம்தானே?. பீரோவுல அடுக்கி வச்ச துணிகளை கலைக்காம உங்க டிரஸ்ஸை எடுத்துப் போட்டுட்டுப் போனதா என்னைக்காவதுசரித்திரம் இருக்கா?

//* சில சமயங்களில் கோபத்தில் இரைந்து கத்துவாள். சமயங்களில் காதிலேயே விழாதவாறு முனங்கிக் கொண்டிருப்பாள். //

எப்படின்னாலும் உங்க ரியாக்சன் ஒண்ணுதானே. கல்லுளிமங்கன் மாதிரி ஒண்ணுமே கேட்காத மாதிரி இருக்கது. மீறிப் போனா சட்டைய எடுத்து மாட்டீட்டு ஜூட் விட்டுடுவீங்க.

//*பார்த்துப் பார்த்து எஸ்ரா புத்த‌க‌ம் ஒன்றை வாங்கி வந்திருப்பீர்க‌ள். போனில் பேசிக்கொண்டே அத‌ன் அட்டையில் கிறுக்கிவைப்பாள்.//

அவ்வளவு முக்கியமான புத்தகம்னா பத்திரமா வைக்க வேண்டியதுதானே. எதுக்கு கண்ட இடத்துல வைக்கிறீங்க. அவள் விகடனையோ, சினேகிதியையீ நீங்களும் அப்படித்தானே உபயோகப் படுத்துறீங்க. என்னைக்காவது அதுல வந்த எழுத்துக்களப் பத்தி ரமாகிட்டப் பேசியிருக்கீங்களா?

உங்களோட எல்லக் கிறுக்குத்தனத்தையும் தாங்கிகிட்டு வாழ்ந்தா உங்களோடதான் வாழ்வேன்னு இருக்க ரமாவப் புரிஞ்சுக்க ஒரு ஆயுள் போதாது உங்களுக்கு.

டிஸ்கி : எனக்கும் என் தங்கமணிக்கும் இருந்த உரசலைச் சரி பண்ண ஒரு சான்ஸ் கொடுத்த ஆதி வாழ்க.