ஆதியின் அறைகூவல்

வடகரையாரை நோக்கி நான் கேட்கிறேன் ” இளைஞர்களை காப்பாற்றும் பொருட்டு கல்யாணத்தின் ஆபத்துகளை குறித்து ஒரு பதிவாவது போட்டிருக்கிறீரா? கதைதான் எழுதியிருக்கீரா? அல்லது அடி வாங்கியதை பப்ளிக்காக ஒப்புக்கொண்டுதான் இருக்கிறீரா? அல்லது குறைந்த பட்சம் ஒரு எதிர் பின்னூட்டமாவது போட்டிருக்கிறீரா? “

இப்படி என்னைப் பார்த்துக் கேட்டது யாருன்னு நெனைக்கிறிங்க? நம்ம ஆதித்தாமிரா தான்.

சம்சார சாகரத்துல எப்படி நீந்தி கரையேறனும்னு பதிவெல்லாம் போட்டு விளக்க முடியாதுங்க. ஏன்னா அது ஆளாளுக்கு ஊரூருக்கு வித்தியாசப் படும். ஒருத்தருக்கு சரியா வர்ரது இன்னொருத்தருக்குப் புட்டுக்கிடும். காலே கால் கிலோ அல்வாவும், ஒரு முழம் மல்லியப்பூவும்னு கவுண்டர் காமெடி உங்களுக்கு ஞாபகம் வருதா?

ஆனாலும் நம்ம வீரத்தைக் கேள்வி கேட்டுட்டதால ஒரு சிறுகதை

எம்புருசன் எம்புட்டு நல்லவரு!

கதவைப் பூட்டி இழுத்துப் பார்த்துவிட்டு காரில் ஏறினேன். காரை ஸ்டார்ட் செய்யுமுன், மனைவிக்கு (குழந்தைகளைக் கூட்டிக் கொண்டு அம்மா வீட்டுக்குப் போயிருக்கிறாள்) ஒரு போன் அடித்தேன்.

“தங்கம், நானே பருப்புச் சாதம் வச்சுக்கிடலாம்னு பாக்கேன், எம்புட்டு அரிசிக்கு எம்புட்டுத் தண்ணி வைக்கனும்னு சொல்லுப்பா?”

“எதுக்குங்க இந்த வீண் வேலை? பேசாமா எங்கனயாச்சும் டிபனச் சாப்பிடுங்க”

“இல்லப்பா இப்பச் செஞ்சா அதையே மத்தியானத்துக்கும் வச்சிக்கிடலாமுல்லே அதான்”

“நீங்களாவது மத்தியானத்துக்கு வந்து சாப்பிடறாவது. நான் சமைச்சு வச்சுக் காத்துகிட்டு இருக்கும்போதே வர மாட்டீங்க. வீணா பொருளுக்குப் பிடிச்ச தண்டமா”

“பொறுப்போட ஒரு காரியம் செய்யலாம்னு உங்கிட்ட கேட்டேம்பாரு என்னை அடிக்கனும்”

“சரி சரி, சின்ன ஒழக்குல ஒரு ஒழக்கு அரிசி வையுங்க உங்களுக்கு ரெண்டு நேரத்துக்கு வரும்.”

“சரி பருப்பு எவ்வளவு போட”

”ஒரு கை அளவு பருப்புப் போட்டாப் போதும்.”

”தண்ணி எவ்வளவு?”

”சின்னச் செம்புல ஒரு செம்பு நெறையத் தண்ணி வைங்க.”

“ஒரு விசிலா? ரெண்டா?”

“ரெண்டாவது விசில்ல ஸ்டவ்வ ஆப் பண்ணிடுங்க. மறக்காம 10 நிமிஷம் கழிச்சு எடுத்து ஹாட் பேக்குல வச்சிடுங்க.”

“இவ்வளவுதானே ஜாமாய்ச்சுடலாம். அத்தை மாமா அதை எல்லாத்தையும் கேட்டேன்னு சொல்லு”

”ஸ்பீக்கர் போன்ல நீங்க பேசுறதக் கேட்டுட்டு இருக்காங்க. அவங்களுக்கெல்லாம் ஒரே சந்தோஷம் நீங்க இவ்வளவு பொறுப்பா இருக்கதப் பாத்து. எனக்கு இப்பத்தாங்க நிம்மதி. நான் இன்னும் ரெண்டு நாள் கழிச்சு வர்ரங்க”

”சரிம்மா. நாளைக்குப் புளிச்சாதம் செய்யலாம்னு இருக்கேன்”

போனை ஆப் செய்துவிட்டு காரை அண்ணபூர்ணாவுக்கு விட்டேன். மதியம் கொக்கரக்கோவில் சாப்பிட்டாப் போச்சு.

டிஸ்கி : இத யாராவது கடைபிடிச்சு அடி வாங்கினா கம்பெனி பொறுப்பில்லை. குறிப்பா என்னோட ஃபாலோவர்ஸ். என் பிளாக்க மட்டும் பாலோ பண்ணுங்க.

.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s