கதம்பம் – 8/12/08


ஆசிப் அண்ணாச்சி, புதுகை அப்துல்லா, தமிழ்ப்பிரியன், ஆதிரை ஜமால் ஆகியோருக்கும் மற்றுள்ள இஸ்லாமியப் பதிவர்களும் ஈகைப் பெருநாள் வாழ்த்துக்கள்.

******************************************************************

காமராஜருடைய ஆட்சியில் விருதுநகர் பகுதியில் ஒரு பாலம் கட்டth திட்டமிடப்பட்டது. திட்ட விளக்கம் மற்றும் மதிப்பீடுகளைச் செய்யும் பொறுப்பு பொ ப து பொறியாளாரான தேவநாதன் உட்பட மூன்று பேரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

பாலம் கட்டப்பட வேண்டிய இடத்தை பார்வையிட்டு அந்த இடத்தின் மண் தன்மை மற்றும் பாலத்தின் மேல் செல்லக் கூடிய வாகனங்களின் நிறை மற்றும்
எண்ணிக்கைய கணக்கில் எடுத்து அந்த இடத்தில் பாலங்கட்டினால் அது தாக்குப்பிடிக்காது என்றும் வெள்ளம் அதிகரிக்கும் போது பாலச்சுவர்கள் அரிக்கப்பட்டு பாலம் இடிந்துவிடும் என்றும் காமராஜரிடம் சொன்னார்கள்.

அதுக்கு காமராஜர், “பாலங்கட்ட முடியாதுன்னு சொல்ல எதுக்கு எஞ்சினியர்ன்னேன். மணல் பகுதியில பாலங்கட்டினா வெள்ளம் வந்தா அரிக்கும் இடிஞ்சு விழும்னு படிக்காத எனக்கே தெரியும்ன்னேன். இதை சொல்லுறதுக்கா எஞ்சினியர் படிப்பு படிச்சிங்கன்னேன்? என்னைப் போல படிக்காதவங்க முடியாதுன்னு நினைக்கிறத உங்க படிப்பை பயன்படுத்தி முடிச்சுக்காட்டணும்னேன். ”

“இன்னும் ஒரு வாரத்துக்குள்ள அந்த இடத்தில் பாலங்கட்டுவதற்கான திட்டத்தை தயாரிக்கலன்னா வேலையை விட்டு அனுப்பிவிடுவேன்னேன்” என்று காலக் கெடு வைத்தார்.

எகிப்து நைல் நைதியின் கிளையின் குறுக்கே கட்டிய பாலத்தின் அடிப்படையில் இந்தப் பாலம் கட்ட திட்டம் தீட்டப் பட்டது.

எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துவர்.

*******************************************************************

இந்தியக் கலாச்சாரம் பற்றி எனக்கெப்போதும் பெருமிதம் உண்டு. தொ பரமசிவம் அவர்களின் “இந்தியப் பண்பாட்டுக் கூறுகள்” நூலில் படித்த இந்த விஷயம் அதை இன்னும் அதிகமாகியது.

திருமணமான 6 மாததிலேயே கணவன் இறந்து விடுகிறான். துக்கம் கேட்க வந்திருந்தவர்களில் ஒரு பெண்மணி பாத்திரமொன்றில் நீர் நிரப்பி அதில் 3 ரோஜாப் பூக்களை மிதக்கவிட்டு நடுக் கூடத்தில் எல்லோர் பார்வையிலும் படுமாறு வைக்கிறார்.

இறந்தவரின் மனைவி 3 மாதக் கர்ப்பம் என்பதை நாசூக்காகச் சொல்லத்தான்.

இதுபோல ஒவ்வொன்றின் பின்னுள்ள அர்த்தம் என்னவென்று சரியாகப் புரிபடாமல் அதைக் குருட்டாம் போக்கில் பின்பற்றுகிறோம், பூனையைப் பிடித்து தூணில் கட்டிய சாமியாரைப்போல.

**********************************************************************

நா முத்துக்குமாரின் கவிதைகளில் எனக்குப் பிடித்த இன்னொன்று. வாழ்க்கையின் வசீகர விளையாட்டுக்களில் மேலேயும் கிழேயும் போய் வ்ருவதென்பது தவிர்க்கவியலாது. நிலைமாறும் உலகில் நிலையானதொன்று கையிலிருக்கும் காசளந்த ஏளனங்களும், அவலப்படுதலும் இன்ன பிறவும். உள்ளுணர்ந்த வலியின் வேதனையை தொட்டுணர்த்தும் கவிதை இது.

மதுரை ஸ்ரீமுனியான்டி விலாஸ்(ஒரிஜினல்)
எட்டாம் வகுப்பில்
அறிவியல் எடுத்த
கே.எஸ்.கே வாத்தியார்
எங்களை முன்வைத்து
தமிழ்ப் பேரகராதிக்கு
இரண்டு பெயர்ச் சொற்களை
தானமாக கொடுத்திருந்தார்.

சாதுவான பையன்களென்றால்
‘ஆரிய பவன்.’
சட்டாம்பிள்ளைகளுக்கு
‘முனியான்டி விலாஸ்.’

காலத்தின் சதுரங்க பலகையில்
முனியான்டி விலாஸும் நானும்
ஆடும் ஆட்டத்தில்
இரண்டே இரண்டு
நேர் எதிர்ப் புள்ளிகளில்
எப்போதும்
சந்தித்துக் கொள்வோம்.

திசையைத் தொலைத்த
திசையிலிருந்து
சதுரமான தட்டுடன்
எதிர்ப்படும் சர்வர்கள்.
அந்தப் பெருந்தட்டில்
வட்ட வட்டக் குறுந்தட்டுக்கள்
என் இருப்புக்குச் சவால் விடும்.
நண்டு, காடை, கோழி, ஆடு,
மீன், எறா, சுறா,
மூளை, குடல், ஈரல்
எல்லாவற்றையும் விலை கேட்டுவிட்டு
தட்டுக்கு தகுதியற்ற
‘சிங்கிள் ஆம்லெட்’ என்பேன்.
புறக்கணிப்பின் பெரும் வலியை
எனக்களித்து
உள்ளே செல்வார்கள்.

இரண்டு:
கைநிறைய காசுடன்
வேண்டியதை வரவழைத்து
சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பேன்.
என் எதிரில் யாரோ ஒருத்தர்
கசங்கிய சட்டையுடன்
‘மீன் குழம்பாவது கிடைக்குமா?’
எனக் கேட்டு
நிறம் மங்கிய
பீட்ரூட் பொறியலையும்,
நீர்த்துப் போன கீரையையும்,
என் குற்றவுணர்ச்சியையும்
கலந்து பிசைந்து கொண்டிருப்பார்.

பெருந்தட்டுக்கள் மறைந்து
விலைப்பட்டியல் அட்டையை
நீட்டும்துரித உணவகங்கள்
பெருகிவிட்ட இன்றும்
முனியான்டி விலாஸ்களுக்கே
மனம் விரும்பிச் செல்கிறது.
உணவின் ருசி
உணவில் இருப்பதில்லை.
புறக்கணிப்பின் கசப்பிலும்
குற்றவுணர்ச்சியின் காரத்திலும்
அது ஒளிந்திருக்கிறது.

***********************************************************************

தகுதி குறித்தல்லாது, எண்ணிக்கையை மையப்படுத்தியோ அல்லது அதிர்ஷடத்தின் பாற்படுத்தியோ ஒருவனைத் தேர்ந்த்தெடுத்தல் எவ்வாறான விளைவுகளைத்தரும் என்று நிறுவும் தென்கச்சி.கோ.சாமினாதன் கதைகளில் ஒன்று.

இப்படித்தான் ஒரு முறை, ஒரு பாலத்து வழியா வர்ற 100 ஆது காருக்குப் பரிசுன்னு முடிவு செஞ்சு அத ஒட்டீட்டு வந்த ஆளத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.
பரிசுப் பணம் 10,000 ரூபாயக் கொடுக்கிறாரு அந்த ஊர் DSP.

DSP கேட்டாரு, “ ஏம்பா, இந்தப் பணத்த வச்சு என்ன செய்யப் போற?”

கார் ஓட்டியவர், “ சீக்கிரமா டிரைவிங் லைசன்ஸ் எடுக்கனும்ங்க”

“என்னது லைசன்ஸ் இல்லையா?” ன்னு ஆடிப் போய்க் கேட்டார் DSP.

அதுக்கு காருக்குள்ள இருந்து அவம்பொண்டாட்டி, “அவரு குடிச்சிருந்தா அப்படித்தாங்க ஏதாவது உளறுவாரு”ன்னா

”என்னது குடிச்சிருகாரா?”

அதுக்கு பின் சீட்டிலிருந்த அவனது அப்பா சொன்னாரு, “இதுக்குத்தான் இந்த கருப்புக்கலர் காரத் திருடவேண்டாம் ராசியில்ல, வேற காரைத் திருடுன்னேன், பெரியவங்க சொன்னதக் கேட்டாதானே” ன்னா.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s